تبلیغات
***طب سنتی یعنی احیای سلامت*** - مطالب هفته چهارم دی 1390
***طب سنتی یعنی احیای سلامت***
♥♥♥♥سلامتی را با ما تجربه کنین.♥♥♥♥
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


♥♥♥♥این جانب موسی ظروفی با داشتن مدرک رسمی طب سنتی از انجمن طب کل نگر ایران و موسسه حجامت ایران مفتخرم که یه هم نوعان خودم کمک و با راهنمایی خود به آنها سلامتی ببخشم و هدف من از این وبلاگ آشنایی هر چه بیشتر مردم با انواع طب ها و کاربرد های آن،مزاج شناسی،نسخه پیچی و درمان بسیاری از بیماری های ناعلاج خود با طب سنتی می باشد. ♥♥♥♥

مدیر وبلاگ :موسی ظروفی
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
بیشتر کدام یک از موارد زیر می تواند در درمان بیماری شما موثر باشد؟











34.سذاب           Ruta graveolens L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): السذاب جید لو جع الأذن وسائل الشیعة ج25 ص196

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): من أکل السذاب و نام علیه، أمن من الدوار ذات الجنب.مستدرک الوسائل ج16 ص422 وفی حدیث آخر : أمن من الدبیلة. بحار الانوار ج63 ص241

35.سفرجل            Cydonia vulgaris pers.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): أکل السّفرجل یذهب ظلمة البصر. طب النّبی (صلی الله علیه و آله) ، ص 8، بحارالأنوار، ج 62، ص 296.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): کلوا السّفرجل؛ فإنّه یجلو الفؤاد. و ما بعث الله نبیاً الّا أطعمه من سفرجل الجنة، فیزید فیه قوّة أربعین رجلاً. مکارم الأخلاق ، ج 1، ص 373، ح 1424، بحار الأنوار ، ج 66، ص 177، ح 37.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): إذا وجد أحدکم طخاءً علی قلبه، فلیأکل السّفرجل. نثر الدرّ ، ج 1، ص 211، بحار الأنوار ، ج 66، ص 169؛ النهایة فی غریب الحدیث ، ج 3، ص 116.

الإمام علی (علیه السلام): دخلت علی رسول الله (صلی الله علیه و آله) یوماً و فی یده سفرجلة، فجعل یأکل و یطعمنی و یقول:کل یا علی؛ فإنّها هدیة الجبّار إلی و إلیک. قال: فوجدت فیها کلّ لذّة. فقال: یا علی، من أکل السّفرجلة ثلاثة أیام علی الرّیق صفا ذهنه، و امتلأ جوفه حلماً و علماً، و وقی من کید إبلیس و جنوده. عیون أخبار الرضا (علیه السلام) ، ج 2، ص 73، ح 338 عن دارم بن قصیبة عن الإمام الرضا عن آبائه (علیهم السلام)، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 374، ح 1244 وفیه من «قال(صلی الله علیه و آله): من أکل السفرجلة . . .» ، بحار الأنوار، ، ج 66، ص 167، ح 4.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): رائحة الأنبیاء (علیهم السلام) رائحة السّفرجل، و رائحة الحور العین رائحة الآس، و رائحة الملائکة رائحة الورد، و رائحة ابنتی فاطمة الزّهراء (علیها السلام) رائحة السّفرجل و الآس و الورد، و لا بعث الله نبیاً و لا وصیاً إلّا وجد منه رائحة السّفرجل؛ فکلوها و أطعموا حبالاکم یحسّن أولادکم. جامع الأحادیث للقمّی،82، بحار الأنوار، ج 66، ص 177، ح 39 نقلاً عن کتاب الإمامة و التبصرة و راجع: مکارم الأخلاق، ج 1، ص 373، ح 1239.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): کلوا السّفرجل و تهادوه بینکم؛ فإنّه یجلو البصر، و ینبت المودّة فی قلب، و أطعموه حبالاکم؛ فإنّه یحسّن أولادکم.

و فی روایة: یحسّن أخلاق أولادکم. مکارم الأخلاق ، ج 1، ص 372، ح 1230، بحار الأنوار ، ج 66، ص 176، ح 37.

أن رسول الله (صلی الله علیه و آله) قال للزبیر: کل السفرجل، فإنّ فیه ثلاث خصال: یجمّ الفؤاد، ویسخی البخیل، و یشجّع الجبان.وسائل الشیعة ج25 ص 165وفی حدیث آخر، قال (صلی الله علیه و آله): فإنها تذکی القلب.

و فی روایة أخری: فإنه یصفی اللون، ویحسّن الولد.وسائل الشیعة ج25 ص 166و قال (صلی الله علیه و آله): علیکم بالسفرجل، فإنّه یجلو القلب، ویذهب بطخاء الصدر.وسائل الشیعة ج25 ص 167

عن النبی (صلی الله علیه و آله) أنه قال: کلوا السفرجل، فإنه یجلو الفؤاد.

وعنه (صلی الله علیه و آله): کلوا السفرجل و تهادوه بینکم، فإنه یجلو البصر، ویثبّت المودّة فی القلب، و أطعموا حبالاکم فإنه یحسن أولادکم.

وفی روایة: یحسّن أخلاق أولادکم.

وعنه(صلی الله علیه و آله): کلوا السفرجل، فإنه یجلو الفؤاد ، وما بعث الله نبیاً إلّا أطعمه من سفرجل الجنة، فیزید فی قوّة أربعین رجلاً.مستدرک الوسائل ج16 ص 401

36.سلق         Beta vulgaris L.

روی الترمذی و ابو داود عن ام المنذر قالت: دخل رسول الله و معه علی علیهما السلام و لنا دوال معلقه قالت: فجعل رسول الله یا کل و علی معه یاکل فقال رسول الله: مه یا علی! فانک ناقه قالت: فجعلت لهم سلقا و شعیرا فقال النبی: یا علی فاصب من هذا فانه اوفق لک

37.سنا         Cassia acutifolia Del.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): تداووا بالسّنا، فإنّه لو کان شیء یردّ الموت لردّة السّنا. قرب الإسناد ، ص 110، ح 279 عن الحسین بن علوان عن الإمام الصادق عن أبیه (علیه السلام) عن جابر بن عبد الله.

38.شبرم         Euphorbia pithyusa L.

روی الترمذی و ابن ماجه فی سننهما من حدیث اسما بنت عمیس قالت: قال رسول الله بماذاکنت تستمشین؟ قالت: بالشبرم قال: حار بار

39.شعیر        Hordeum vulgare L.

من حدیث عائشه قالت: کان رسول الله اذا اخد احدا من اهله الوعک امر بالحسا من الشعیرفصنع ثم امر هم فحسو منه ثم یقول انه لیرتو فواد الحزین و یسرو فواد السقیم کما تسرو احدا کن الوسخ بالما عن وجهها- روی ابن ماجه

کان قوت الرسول الله (صلی الله علیه و آله): الشعیر، و حلواه التمر، وأدمه الزیت.مستدرک الوسائل ج16 ص334

40.صبر        Aloe vera L.

من حدیث ام سلمه قالت: دخل علی رسول الله حین توفی ابو سلمه و قد جعلت علی صبرا فقال: ماذا یا ام سلمه؟ فقلت: انماهو صبر یا رسول الله لیس فیه طیب قال: انه یشیب الوجه فلا تجعلیه الا بالیل و نهی عنه بالنهار- فی السنن ابی داود

41.صعتر     Satureia thymbra L. روی عن النبی(صلی الله علیه و آله)، أنه دعا بالهاضوم و الصعتر و الحبة السوداء، فکان یسیفُّهُ إذا أکل البیاض أو طعاماً له غائلة، وکان یجعله مع الملح الجریش و یفتتح به الطعام، و یقول: ما أبالی إذا تفادیه ما أکلت من شیء، و کان یقول: هو یقوی المعدة، و یقطع البلغم، و هو أمان من القوة.

طب الأئمة (شبّر) ص 283

42.عجوه

رسول الله (صلی الله علیه و آله):العَجوَة مِنَ الجَنَّة، و فیها شِفاءٌ مِنَ السَّمِّ.

المحاسن ج2 ص342 ح2178 عن عبدالرحمن بن زید بن اسلم، دعائم الاسلام ج2 ص147 ح518، مکارم اخلاق ج1 ص364 ح1195 عن الامام الصادق (علیه السلام) و فیه «السحر» بدل «السم»، بحارالانوار ج66 ص133 ح29، سنن الترمذی ج4 ص401 ح2066 هن ابی هریرة، السنن الکبری للنسائی ج4 ص165 ح6715 هن ابی سعید الخدری و جابر بن عبدالله، کنز العمال ج10 ص28 ح28202 نقلا عن ابن النجار عن ابن عباس.

43.عدس         Lens esculenta Mo.

رسول الله (صلی الله علیه و آله): علیکم بالعدس؛ فإنّه یرقّ القلب، و یکثر الدّمعة ، و لقد قدّسه سبعون نبیا. عیون أخبار الرضا (علیه السلام)، ، ج 2، ص 41، ح 136 عن أحمد بن عامر الطائی، صحیفة الإمام الرضا (علیه السلام)، ص 244، ح 150 کلاهما عن الإمام الرضا عن آبائه (علیهم السلام)، الدعوات، ص 148، ح 392، بحار الأنوار، ج 14، ص 254، ح 48؛ تفسیر القرطبی، ج 1، ص 427.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): شکا نبی من الأنبیاء إلی الله (عزّوجلّ) قسوة قلوب قومه، فأوحی الله (عزّوجلّ) إلیه و هو مصلّاه أن مر قومک أن یأکلوا العدس؛ فإنّه یرقّ القلب، و یدمع العین، و یذهب بالکبر، و هو طعام الأبرار. الفردوس، ج 2، ص 368، ح 3643 عن أبی هریرة؛ مکارم الأخلاق، ج 1، ص 480، ح 1384، بحار الأنوار، ج 66، ص 259، ح 8.

44.عناب         Zizyphus vulgaris L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): العّناب یذهب بالحمّی. طب النبی (صلی الله علیه و آله)، ص9، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 380، ح 1273، بحار الأنوار، ج 62، ص 232، ح 1.

45.عنب        Vitis vinifera L.

روی مسلم فی صحیحه عن النبی انه قال لا یقولن احدکم للعنب الکرم الکرم الرجل المسلم و فی روایه انما اکرم قلب المومن

رسول الله (صلی الله علیه و آله): کلوا العنب حبة حبة؛ فانه أهنأ و أمرأ.

عیون أخبار الرضا (علیه السلام)، ج 2، ص 35، ح 82 عن أحمد بن عامر الطائی عن الإمام الرضا عن آبائه (علیهم السلام)، ؛ مکارم الأخلاق، ج 1، ص 378، ح 1260، الدعوات، ص 148، ح 388، المحاسن، ج 2، ص 362، ح 2261 عن عبدالله بن سنان عن الامام الصادق(علیه السلام) فی صدره « اذا اکلتم العنب فکلوه . . .»، طب النبی (صلی الله علیه و آله)، ص8 و لیس فیه «وأمرأ»، بحار الأنوار، ج 66، ص 123، ح 15؛ . الفردوس، ج 3، ص 243، ح 4715 عن الامام علی (علیه السلام).

قال الرسول الله (صلی الله علیه و آله): کلوا العنب حبة حبة، فإنه أهنأ و أمرأ.

مستدرک الوسائل ج16 ص 312

کان الرسول الله (صلی الله علیه و آله): یحب من الفاکهة العنب و البطیخ.

وقال (صلی الله علیه وآله): شکا نوح (علیه السلام) إلی الله تعالی الغم، فأوحی الله تعالی إلیه أن یأکل العنب، فإنه یذهب الغم.

مستدرک الوسائل ج16 ص 393

46.غبیرا        Elaegnus angustifolius L.

الإمام الحسین (علیه السلام): دخل رسول الله (صلی الله علیه و آله) علی علی بن أبی طالب (علیه السلام) و هو محموم، فأمره بأکل الغبیراء. عیون أخبار الرضا (علیه السلام)، ج 2، ص 43، ح 152 عن أحمد بن عامر الطائی، صحیفة الإمام الرضا (علیه السلام)،ص 252، ح175، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 381، ح 1267 کلها عن

دخل رسول الله (صلی الله علیه و آله) علی علی (علیه السلام) و هو محموم، فأمره أن یأکل الغبیراء. مستدرک الوسائل ج16 ص 408، الإمام الرضا عن آبائه (علیهم السلام)، الدعوات، ص 157، ح 431، بحار الأنوار، ج 66، ص 188، ح 1؛

47.فرفخ         Portulaca oleracea L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): علیکم بالفرفخ؛ فهی المکیسة، فانه ان کان شیء یزید فی العقل فهی. المحاسن، ج 2، ص 323، ح 2094 عن حمّاد بن زکریا، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 390، ح 1314و لیس فیه «فهی المکیسة» و وکلاهما عن الامام الصادق(علیه السلام)، بحار الأنوار، ج 66، ص 234، ح 3 .

48.قثاء      Cucumis sativus L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): علیکم بالقثّاء؛ فإنّ الله تعالی جعل فیه الشّفاء من کل داء. کنز العمّال، ج 10، ص 45، ح 28281 نقلاً عن ابن السنی و أبی نعیم عن أبی هریرة.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): إذا أکلتم القثّاء فکلوه من اسفله. الفردوس، ج 1، ص 274، ح 1069 عن وابصة.

49.قرع       Cucurbita pepo L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): علیکم بالقرع؛ فإنّه یزید فی الدّماغ.

عیون أخبار الرضا (علیه السلام)، ج 2، ص 36، ح 86 عن أحمد بن عامر الطائی عن الإمام الرضا عن آبائه (علیهم السلام) ، صحیفة الإمام الرضا (علیه السلام)،ص 245، ح 154 عن الإمام الرضا عن آبائه عن الامام علی (علیه السلام). الدعوات، ص 148، ح 391، بحار الأنوار، ج 66، ص 225، ح 3: المعجم الکبیر، ج 22، ص 63، ح 152، مستند الشامیین ج 1، ص 264، ح 457 کلاهما عن واثلة، کنز العمّال ، ج 10، ص 44، ح 28275

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله)- لعلی (علیه السلام)-: کلّ الیقطین؛ فإنّه من أکلها حسن خلقه، و نضر وجهه، و هی طعامی و طعام الأنبیاء قبلی.

الدعوات، ص 154، ح 419، بحار الأنوار، ج 66، ص 229، ح17 .

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): إذا طبختم فأکثروا القرع؛ فإنّه یسرّ قلب الحزین. عیون أخبار الرضا (علیه السلام)، ج 2، ص 36، ح 85 عن أحمد بن عامر الطائی، صحیفة الإمام الرضا (علیه السلام)،ص 108، ح 62 ، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 383، ح 1285 کلاهما عن الإمام الرضا عن آبائه عن الامام علی (علیه السلام). الدعوات، ص 148، ح 390، بحار الأنوار، ج 66، ص 225، ح 2.

50.قسط البحری         Costus arabicus L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): خیر ما تداویتم به: الحجامة و القسط البحری.مستدرک الوسائل ج16 ص438

51.لبان

رسول الله (صلی الله علیه و آله ) : علیکم باللّبان؛ فإنّه یمسح الحرّ عن القلب کما یمسح الإصبع العرق عن الجبین، ویشدّ الظّهر، و یزید فی العقل، و یذکّی الذّهن، و یجلو البصر، و یذهب النّسیان.طب النّبی (صلی الله علیه و آله)،ص 6، بحار الأنوار، ج 76، ص 321، ح 4.

52.مرزنجوش       Origanum majorana L.

قال الرسول الله (صلی الله علیه و آله): علیکم بالمرزنجوش فشموه فإنه جید للخشام.مستدرک الوسائل بحار الانوار ج73 ص 147

قال الرسول الله (صلی الله علیه و آله): نعم الریحان المرزنجوش ینبت تحت ساقی العرش و ماؤه شفاء للعین.بحارالانوار ج73 ص 147

53.نبق       Zizyphus spina-chyristi Geor.

ذکر ابو نعیم فی کتابه الطب النبوی ان ادم لما هبط الی الارض کان اول شی کل من ثمارها النبق و قد ذکر النبی انه رای سدره المنتهی لیله اسری به و اذا نبقها مثل قلال هجر

54.نخل

فی الصحیحین عن ابن عمر قال بینا نحن عند رسول الله اذ اتی بجمار نخله فقال النبی ان من الشجر شجره مثلها مثل الرجل المسلم لا یسقط ورقها اخبرونی ماهی فوقع الناس فی شجر البوادی فوقع فی نفسی انها النخله فاردت ان اقول هی النخله ثم نظرت فاذا ان اصغر القوم سنا فسکت فقال رسول الله هی النخله فذکرت ذلک لعمر فقال لان تکون قلتها احب الی من کذا و کذا

55.نرجس         Narcissus sp.

قال (صلی الله علیه و آله): شموا النرجس و لو فی الیوم مرة، و لو فی الأسبوع مرة، ولو فی الشهر مرة، و لو فی الدهر مرة، و لو فی السنة مرة، فإن فی القلب حبة من الجنون و الجذام و البرص و شمه یقلعها.بحارالانوار ج59 ص299

56.هندباء        Cichorium endivia L.            Cichorium intybus L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): الهندباء سید البقول. المحاسن،ج 2، ص 313، ح 2049 عن مسعدة بن زیاد عن الإمام الصادق عن إبیه (علیهم السلام)، الکافی، ج 6، ص 363، ح 5 عن زیاد عن الإمام الصادق (علیه السلام)، بحار الأنوار، ج 66، ص 208، ح 16.

57.ورد

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): رائحة الأنبیاء (علیهم السلام) رائحة السّفرجل، و رائحة الحور العین رائحة الآس، و رائحة الملائکة رائحة الورد، و رائحة ابنتی فاطمة الزّهراء (علیها السلام) رائحة السّفرجل و الآس و الورد، و لا بعث الله نبیاً و لا وصیاً إلّا وجد منه رائحة السّفرجل؛ فکلوها و أطعموا حبالاکم یحسّن أولادکم.

58.ورس       Memecylon tinctorium L.

ذکر الترمذی فی جامعه من حدیث زید بی ارقم عن النبی انه کان ینعت الزیت و الورس من ذات الجنب – قال قتاده یلد به و یلد من الجانب الذی یشتکیه

59.کاشم        Levisticum officinale Koch.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): إشربوا الکاشم، فإنه جید لوجع الخاصرة. مستدرک الوسائل ج16 ص 443

60.کتم     Buxus dioica For.

فی السنن الاربعه عن النبی انه قال ان احسن ما غیرتم به الشیب الحنا و الکتم

61.کراث       Allium porrum L.

قال إمام الصادق عن آبائه (علیهم السلام): ذکر البقول عند رسول الله (صلی الله علیه و آله)، فقال: سنام البقول و رأسها الکرّاث، و فضله علی البقول کفضل الخبز علی سائر الأشیاء، و فیه برکة، و هی بقلتی و بقلة الأنبیاء قبلی، و أنا احبّه و آکله، و کأنّی أنظر إلی نبایه فی الجنّة یبرق ورقه خضرة و حسناً.

المحاسن،ج 2، ص 318، ح 2071 عن وهب بن وهب، بحار الأنوار، ج 66، ص 204، ح 17.

62.کرفس         Apium graveolens L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله ) - للإمام الحسین (علیه السلام)-: یا بنی، کل الکرفس؛ فإنّها بقلة الأنبیاء مغفول عنها، و هو طعام الخضر و إلیاس، و الکرفس یفتح السّدد، و یذکّی القلب، و یرث الحفظ، و یطرد الجنون و الجذام و البرص و الجبن. الفردوس،ج 5، ص 370، ح 8468 الإمام الحسین (علیه السلام).

63.کرنب      Brassica oleracea L.

کان النبی (صلی الله علیه و آله) یعجبه الکرنب. وسائل الشیعة ج25 ص202

64.کزبره        Coriandrum sativum L.

فی وصیة النبی (صلی الله علیه و آله) لعلی (علیه السلام)، قال: یا علی تسعة أشیاء تورث النسیان: أکل التفاح الحامض، و أکل الکزبرة، و الجبن ، و الحجامة فی النقرة، والبول فی الماء الراکد.وسائل الشیعة ج25 ص163

65.کماه        Tuber melanosporum Vitt.         Tuber album Sow. 

رسول الله (صلی الله علیه و آله): الکمأة من المنّ و المنّ من الجنّة، و ماؤها شفاء للعین. الکافی، ج 6، ص 370، ح 2، المحاسن، ج 2، ص 335، ح 2150 کلاهما عن عبدالرحمن بن زید عن الإمام الصادق (علیه السلام)، طبّ الأئمّة لا بنی بسطام، ص 82 عن جابر بن یزید الجعفی عن الإمام الباقر عن إبیه عن جدّه (علیهم السلام) عنه (صلی الله علیه و آله ) ، بحار الأنوار، ج 62، ص 152، ح 28؛ صحیح البخاری، ج 4، ص 1627، ح 4208، صحیح مسلم،ج 3، ص 1619، ح 157 کلاهما عن سعید بن زید و لیس فیهما « و المنّ من الجنّة»، کنز العمّال، ، ج 10، ص 28، ح 28201.

66.کمثری        Pyrus commonis L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): الکمّثری یحیی القلب. مستدرک الوسائل، ج 16، ص 405، ح 20345، نقلاً عن طب النّبی (صلی الله علیه و آله).

67.هاضوم

روی عن النبی(صلی الله علیه و آله)، أنه دعا بالهاضوم و الصعتر و الحبة السوداء،


نتیجه گیری:

1- با دسته بندی گیاهان یاد شده در روایات نبوی می توان آن ها را به گروه های زیر تفكیك نمود:

الف - گیاهان مورد تاكید در روایات نبوی صلوات الله علیه واله عبارتند از:


اهلیلج اسود      بادنجان        بادروج         بطیخ(خربزه           تمر (خرما)          ثوم(سیر)        حرمل(اسفند)       رمان (انار)             سفرجل(به)        عنب (انگور)         قثاء (خیار)          كراث(گندنا)        كرفس        مرزنجوش             هندباء(كاسنی)


ب – گیاهانی كه از نظر عطر و بو در روایات نبوی صلوات الله علیه واله اهمیت دارند:


آس (مورد)       ریحان          سفرجل(به)            شبرم           مرزنجوش           نرجس         ورد (گل سرخ)


ج – گیاهانی كه از نظر روحانی وو یا در درمان بیماری های غیر جسمی در روایات نبوی صلوات الله علیه و اله مورد تاكیدند:


اترج (نارنج)          حرمل         دباء          رمان           زیتون          سفرجل (به)          عدس         عنب (انگور)          غبیرا (سنجد)         فرفخ (خرفه)         مرزنجوش            یقطین(كدو)


د – گیاهانی كه در روایات نبوی صلوات الله علیه واله از نظر منشا به بهشت نسبت داده شده اند عبارتند از:


بادروج            تین(انجیر)            عجوه           كماه            مرزنجوش         نبق


و – گیاهانی كه از خوردان آن ها در روایات نبوی نهی شده است عبارتند:


تفاح الحامض (سیب ترش)            جرجیر(شاهی)                كزبره (گشنیز)


2 – با توجه به فهرست گیاهان قرآن كه در منابع از آن یاد شده است گیاهان مورد تاكید در روایات نبوی صلوات الله علیه و اله كاملا با این گیاهان انطباق دارد و تنها چند گیاه كه در قرآن كریم از آن نامبرده شده مانند اثل و زقوم كه نوعا در موقعیت های عذاب به آن ها اشاره شده در لابلای روایات مشاهده نمی شود.

3- با توجه به منابعی كه از گیاهان تقریبا معاصر عصر پیامبر صلوات الله علیه و اله خبر می دهند كه مهمترین اسامی این گیاهان در ذیل آمده، و با مقایسه این اسامی و نام های كه بر لبان نازنین پیامبر اكرم صلوات الله علیه و اله جاری شده می توان نكات زیر را استنباط نمود:

الف- گیاهانی كه پیامبر اكرم صلوات الله علیه و اله بر آن تاكید داشته اند گیاهان خاص و از نظر خواص از سایر گیاهان ممتازند و باید به آن توجه ویژه نمود.

ب – برخی از این گیاهان در عرف آنقدر معروف نبوده اند ولی در روایات بسیار از آن ها با عظمت نامبرده شده است. مانند كمثری و سفرجل و ...

ج – نگاه قدسی پیامبر حتی در نگاه به گیاهان نیز كاملا در روایات مشاهده می شود تا جایی كه برای معرفی گیاهان از الفاظی مانند بركت، خیر، بهشت، جهنم و ...استفاده می شود. بنابراین هم نوع نگاه ایشان باید در محافل علمی مورد توجه قرار بگیرد و هم گیاهاانی كه از آن نامبرده اند.

4 – پیشنهاد می شود اسامی گیاهانی كه در روایات نبوی و سایر روایات اهل بیت سلام الله علیهم اجمعین مورد توجه ویژه قرار گرفته به عنوان، گیاهان كاربردی ویژه در فضای سبز، دارو، غذا و زندگی روزمره مردم با عنایت به روایات و آثار آن ها تبلیغ و ترویج شود.

اسامی گیاهان از كتاب النبات ابن قریب – نوشته شده در 216-128 هجری قمری


1. الاء
2. اباء
3. اثاب
4. اثل
5. اجرد
6. اخریط
7. اراك
8. ارطی
9. ارنبه
10. آس
11. اسبست
12. اسحل
13. اسل
14. اسلیخ
15. امطی
16. اسنامه
17. اقحوان
18. ایهقان
19. بان
20. بردی
21. بریر
22. بسباس
23. بشام
24. بطم
25. بغوه
26. بقله الضب
27. بهار البر
28. بهرامج البر
29. بهمی
30. تالب
31. تربه
32. ترعه
33. تغاریر
34. تنضب
35. تنوم
36. تین
37. ثالیل
38. ثداء
39. ثرمان
40. ثعاریر
41. ثغام
42. ثفر
43. ثمام
44. ثیل
45. جثجاث
46. جدر
47. جرجار
48. جرجیر
49. جرز البر
50. جعده
51. جوز الجبل
52. حاج
53. حاذ
54. حبق
55. حبه الخضراء
56. حثیل
57. حدج
58. حثیل
59. حربث
60. حرشاء
61. حرض
62. حرف
63. حزاء
64. حسار
65. حسك
66. حصاد
67. حفا
68. حفراء
69. حلب
70. حلبلاب
71. حلفاء
72. حلمه
73. حلی
74. حماط
75. حماظه
76. حماض
77. حمحم
78. حمصیص
79. حمض
80. حنا
81. حندقوق
82. حنزاب
83. حنظل
84. حنوه
85. حواء
86. حوذان
87. خبازی
88. خذراف
89. خردل ابر
90. خرفع
91. خروب الشامی
92. خزامی
93. خروع
94. خزم
95. خشخاش
96. خطبان
97. خطمی
98. خلاف
99. خمخم
100. ذانین
101. دعاع
102. دم الغزال
103. دوم
104. ذرق
105. ذعالیق
106. ذفره
107. ذنبان
108. راء
109. ربل
110. ربه
111. رتم
112. رخامی
113. رغل
114. رقمه
115. رمان البر
116. رمث
117. رمرام
118. رند
119. رنف
120. رنمه
121. ریحان
122. زباد
123. زنمه
124. زیتون
125. ساسم
126. سبستان
127. سبط
128. سخبر
129. سدر
130. سراء
131. سرح
132. سطاح
133. سعدان
134. سكب
135. سلع
136. سلم
137. سمر
138. سمسق
139. سنبل
140. سیال
141. شبرق
142. شبرم
143. شبهان
144. شث
145. شرشر
146. شری
147. شعران
148. شفلح
149. شقایق النعمان
150. شقاری
151. شكاعی
152. شهدانج البر
153. شوحط
154. شوع
155. شیح
156. صاب
157. صبغاء
158. صرایه
159. صعتر البر
160. صفصاف
161. صلیان
162. صمعاء
163. صبر
164. صواف
165. صوم
166. ضال
167. ضعه
168. ضغابیس
169. ضمران
170. ضهیاء
171. طباق
172. طحماء
173. طراثیث
174. طرفاء
175. طلح
176. ظیان
177. عبری
178. عبقر
179. عبهر
180. عبوثران
181. عبیثران
182. عتره
183. عتم
184. عجرم
185. عجله
186. عذار
187. عراجین
188. عراد
189. عرار
190. عرب
191. عرعر
192. عرفج
193. عرفط
194. عسالیج
195. عشر
196. عشرق
197. عضاه
198. عضرس
199. عفار
200. عكرش
201. علجان
202. علقی
203. علندی
204. عنب الثعلب
205. عنصل
206. عنظوان
207. عنقز
208. عهنه
209. عوسج
210. عوف
211. عیشوم
212. غاف
213. غراء
214. غرب
215. غرف
216. غرز
217. غرقد
218. غریف
219. غضا
220. غضر
221. غضور
222. غولان
223. فصفصه
224. فلفل البر
225. فنا
226. فودنج
227. قان
228. قتاد
229. قت
230. قراص
231. قرمله
232. قرنوه
233. قسور
234. قصب
235. قصیص
236. قضب
237. قضه
238. قطب
239. قفعاء
240. قلام
241. قلقلان
242. قیصوم
243. كباث
244. كبر
245. كثه
246. كحلاء
247. كراث
248. كربل
249. كرش
250. كریص
251. كف الكلب
252. كفته
253. كلبه
254. كنهبل
255. لحیه التیس
256. لصف
257. مخاطه
258. مرار
259. مرخ
260. مرد
261. مرزنجوش
262. مصاص
263. مصع
264. مظ
265. مكر
266. مكنان
267. ملاح
268. میس
269. نبغ
270. نجمه
271. نجیل
272. نجمه
273. ندغه
274. نرجس
275. نزعه
276. نشم
277. نصی
278. نعض
279. نفا
280. نفر
281. نفل
282. نقد
283. نهق
284. هدس
285. هراس
286. هردی
287. هلتی
288. هیشر
289. هیشور
290. وشیج
291. یعضید
292. ینمه
293. یاسمین البر
294. ینبوت



نوع مطلب : طب اسلامی، طب ائمه و اطهار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 30 دی 1390
تهیه : احمد رضا اخوت محقق هرباریوم مرکزی دانشگاه تهران و کارشناس ارشد گیاهان دارویی پردیس علوم دانشگاه تهران

محی الدین جعفری کارشناس ارشد رشته سلولی و ملکولی پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیك و زیست فن آوری

مقدمه:

انسان با پیشرفت علوم هر روز به اهمیت گیاهان و نقش بسزای آن ها در تغذیه و درمان بیش از پیش آگاهی می یابد و برای او درست و بجا مصرف کردن این نعمت الهی اهمیت بیشتری پیدا می کند . یکی از راه های رسیدن به این اطلاع و آگاهی مراجعه به منابع غنی وحیی است كه از طریق بزرگانی که علم خود را از این طریق دریافت نموده اند به ما رسیده است..

كلمات و سخنان پیامبر اکرم صلوات الله علیه و اله به عنوان خاتم انبیاء ، تدوام دهنده حرکت پویای انسان ها به سمت تعالی و تکامل و كامل ترین انسان مرتبط با غیب می تواند در هر زمینه ای سرمنشاء تحولی قرار گیرد و تمدن بشری را در راه تامین معاد و معاش به راهی مطمئن هدایت نماید.

آنچه در این راه، بسیار مهم به نظر می رسد، رسیدن به تحلیلی درست از روایات نقل شده از آن جناب صلوات الله علیه و اله است. و یکی از راه های نیل به این منظور، بررسی تخصصی این روایات توسط کارشناسان هر رشته می باشد در این تحقیق بر آن شدیم تا با گردآوری روایات مربوط به گیاهان اولا مروری بر فهرست گیاهان نامبرده در روایات نبوی صلوات الله علیه واله داشته باشیم و ثانیا به تحلیل اجمالی راجع به این گیاهان ارائه دهیم . تا از این ره توشه زمینه رویكرد تخصصی به سخنان گهربار اهل بیت علیهم السلام بیش از پیش فراهم گردد.

روش کار و نتایج:

ابتدا فهرستی از اسامی گیاهان نامبرده شده در روایات نبوی صلوات الله علیه و اله، از منابع شیعی تهیه گردید. برای این منظور در آغاز به مهمترین منابعی را که مفرادت پزشکی حضرت را جمع آوری کردند رجوع شد

سپس روایات های مشهور راجع به آن گیاهان انتخاب گردید. (منظور از روایات مشهور، روایاتی است كه از نظر منبع و محتوا در اولویت هستند )

در مرحله بعد: اسامی گیاهان ، همراه با روایات نمونه و اسامی علمی آن ها در جدولی تنظیم شد.

و آن گاه: نگاه کلی پیامبر گرامی صلوات الله علیه و اله را نسبت به گیاهان بررسی گردید و بر اساس استفاده های مختلفی که در روایات از آن نامبرده اند طبقه بندی شد.ه

در پایان نیز برای تكمیل تحقیق حدود تقریبی این گیاهان با گیاهان هم عصر ایشان علیهم السلام تطبیق داده شد.

فهرست گیاهان در روایات نبوی صلوات الله علیه و اله



1.آس

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): رائحة الأنبیاء (علیهم السلام) رائحة السّفرجل، و رائحة الحور العین رائحة الآس، و رائحة الملائکة رائحة الورد، و رائحة ابنتی فاطمة الزّهراء (علیها السلام) رائحة السّفرجل و الآس و الورد، و لا بعث الله نبیاً و لا وصیاً إلّا وجد منه رائحة السّفرجل؛ فکلوها و أطعموا حبالاکم یحسّن أولادکم.

2.اترج           Citrus medica L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله) : عَلَیکم بِالاُترُجِّ ؛ فَإنَّهُ ینیرُ الفُؤادَ، و یزیدُ فِی الدِّماغِ. طب النبی ص8 ، بحارالانوار ج62 ص 297 ، الفردوس ج3 ص30 ح4062 عن عبدالرحمن بن دلهم و فیه «یشدّ» بدل «ینیر» ؛ کنزالعمال ج10 ص 40 ح 28257.

3.اذخر           Andropogon schoenanthus L.

انه قال فی مکه: لا تختلی خلاها قال له العباس : الا الاذخر یا رسول الله فانه لقینهم و لبیوتهم فقال: الا الاذخر

4.ارز               Oryza sativa L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): الأَرُزُّ فی الأطعِمَة کَالسَّیدِ فی القومِ.

طب النبی ص6، بحار الانوار ج62 ص 294، الفردوس ج1 ص127 ح440 عن الامام علی(علیه السلام) عنه (صلی الله علیه و آله).

1504. رسول الله (صلی الله علیه و آله): نِعمَ الدَّواءُ الأَرُزُّ، بارِدٌ صَحیحٌ سَلیمٌ مِن کُلّّ داءٍ.الفردوس ج4 ص267 ح6785 عن انس، مکارم اخلاق ج1 ص335 ح1078 عن الامام الصادق(علیه السلام)، بحار الانوار ج66 ص291 ح7.

5.املج         Phyllanthus emblica L.

عن النبی (صلی الله علیه و آله): الهلیلج الأسود و بلیلج و أملج یغلی بسمن البقر و یعجن بالعسل – یعنی الطریفل.بحارالانوار ج59 ص 240

6.اهلیلج اسود        Myrobalanus nigrae

قال الرسول الله (صلی الله علیه و آله): علیکم بالإهلیلج الأسود، فإنه من شجرة الجنة، و طعمه مر، وفیه شفاء من کل داء.مستدرک الوسائل ج16 ص 450

عن النبی (صلی الله علیه و آله): الهلیلج الأسود و بلیلج و أملج یغلی بسمن البقر و یعجن بالعسل – یعنی الطریفل.بحارالانوار ج59 ص 240

7.بادروج           Ocimum basilicum L.

الإمام علی (علیه السلام): ذُکِرَ لِرسول الله (صلی الله علیه و آله): الحَوکُ و هُوَ الباذَروجُ، فقال: بَقلَتی و بَقلَة الانبیاءِ قَبلی، و إنّی لَاُحِبُّها و آکُلُها.

المحاسن ج2 ص319 ح2057 عن عبدالله العلوی عن ابیه، مکارم اخلاق ج1 ص388 ح1310، دعائم الاسلام ج2 ص113 ح375 کلاهما عن رسول الله (صلی الله علیه و آله) نحوه، بحارالانوار ج66 ص213 ح2.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): الحَوکُ بَقلَة طَیبَة، کَأَنّی أراها نابِتَة فی الجَنَّة. مکارم اخلاق ج1 ص388 ح1310، بحارالانوار ج66 ص215 ح14.

8.بادنجان           Solanum melongena L.

کانَ رسول الله (صلی الله علیه و آله) فی دارِ جابِرٍ فَقَدَّمَ إلیهِ الباذَنجانَ، فَجَعَلَ (صلی الله علیه و آله) یأکُلُ، فَقالَ جابرٌ: إنَّ فیهِ لَحَرارة.الدعوات ص158 ح432، مکارم اخلاق ج1 ص398 ح1354 عن انس و فیه :«کلوا الباذنجان واکثروا منها؛ فانها اول شجرة آمنت بالله (عزوجل)»، بحار الانوار ج66 ص224 ح9.

الکافی عن عبدالرحمن الهاشمی: قالَ (علیه السلام) لِبعضِ موالیهِ: إقلِل لَنا من البَصَلِ و أکثِر لَنا من الباذَنجانِ.فقالَ لهُ مُستفهماً: الباذَنجانِ؟ قالَ (علیه السلام): نعم، الباذَنجانُ جامِعُ الطَّعمِ، مَنفِی الدّاءِ، صالِحٌ لِلطَّبیعة، مُنصِفٌ فی أحوالِهِ، صالِحٌ للشَّیخِ و الشّبابِّ، مُعتَدِلٌ فی حرارَتِهِ و بُرودَتِهِ ، حارٌّ فی مَکانِ الحرارة و بارِدٌ فی مکانِ البُرودة.الکافی ح6 ص373 ح3.

9.باقلی         Vicaia faba L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): کانَ طَعامُ عیسی(علیه السلام) الباقِلّی حَتّی رُفعَ. و لَم یأکُل عیسی(علیه السلام) شیئاً غَیرَتهُ النّارُحَتّی رُفعَ.مکارم اخلاق ج1 ص397 ح1345 عن انس، بحارالانوار ج66 ص266 ح5، الفردوس ج3 ص272 ح4824، کنزالعمال ج11 ص504 ح32357.

10.بصل         Allium cepa L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): إذا دَخلتُم بَلدَة و بیئاً فَخِفتم وَباءَها فَعَلیکم بِبَصَلِها؛ فإنَّهُ یجلِی البَصَرَ، و ینَقِّی الشَّعرَ، و یزیدُ فی ماءِ الصُلبِ، وَ یزیدُ بی الخُطی، و یذهبُ بِالحَمّاءَ – وهو السَّوادُ فی الوَجهِ – وَالإِعیاءِ أیضاً.

بحارالانوار ج66 ص252 ح21 نقلا عن الفردوس عن ابی الدرداء.

11.بطیخ         Cucumis melo L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): علیکم بالبِطّیخِ؛ فإنَّ فیهِ عَشرَ خِصالٍ: هو طَعامٌ ، و هو شرابٌ، و اُشنانٌ، و رَیحانٌ، و یغسِلُ المَثانَة، و یغسلُ البَطنَ، و یکثِرُ ماءَ الظَّهرِ، و یزیدُ فی الجِماعِ، و یقطَعُ البُرودَة، و ینَقِّی البَشَرَة. طب النبی ص8 عن ابن عباس، بحارالانوار ج62 ص297؛ الفردوس ج3 ص138 ح4371 عن ابن عباس نحوه، کنزالعمال ج10 ص46 ح28288.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): تَفَکَّهوا بالبِطّیخِ؛ فإنَّ ماءَهُ رَحمة، و حَلاوتَهُ من حلاوة الجَنَّة.مکارم اخلاق ج1 ص399 ح1359 عن الامام علی(علیه السلام)، بحار الانوار ج66 ص194 ح8، الفردوس ج2 ص57 ح2325.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): عَضَّ بالبِطّیخَ و لاتَقطعها قطعاً؛ فإنَّها فاکهة مُبارَکة طَیبة، مُطَهَّرة الفَمِ، مُقَدِّسَة القَلبِ، تُبَیضُ الأَسنانَ، و تُرضِی الرَّحمنَ، ریحُها من العَنبرِ، وماؤُها من الکَوثَرِ، و لَحمُها من الفِردَوسِ، و لَذَّتُها من الجَنَّة، و أکلٌها من العِبادة.طب النبی ص8، بحارالانوار ج62 ص294.

12.بلیلج          Terminalia chebula Ret.

عن النبی (صلی الله علیه و آله): الهلیلج الأسود و بلیلج و أملج یغلی بسمن البقر و یعجن بالعسل – یعنی الطریفل.بحارالانوار ج59 ص 240

13.تفاح             Pyrus malus L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): کُلُوا التُّفّاحَ علی الرّیقِ، فإنَّهُ نَضوحُ المَعِدَة.مکارم اخلاق ج1 ص375 ح1248 ، بحارالانوار ج66 ص177 ح27.

فی وصیة النبی (صلی الله علیه و آله) لعلی (علیه السلام)، قال: یا علی تسعة أشیاء تورث النسیان: أکل التفاح الحامض، و أکل الکزبرة، و الجبن ، و الحجامة فی النقرة، والبول فی الماء الراکد.وسائل الشیعة ج25 ص163

عن النبی (صلی الله علیه و آله)، أنه قال: کلوا التفاح علی الریق، فإنه نضوح المعدة.مستدرک الوسائل ج16 ص 397

14.تمر           Phoenix dactylifera L.

قال رسول الله :من تصبح بسبع تمرات لم یضره ذلک الیوم سم و لا سحر ایضا: بیت لا تمر فیه جیاع اهله

الإمام الصادق (علیه السلام): إنَّ وَفدَ عَبدِالقَیسِ قَدِموا علی رسول الله (صلی الله علیه و آله). قالَ: فَوَضَعوا بَینَ یدَیهِ جُلَّة تَمرٍ.فقالَ رسول الله (صلی الله علیه و آله): أ صَدَقَة أم هَدِیة؟ قالوا: بَل هَدِیة. فقال النَّبِی (صلی الله علیه و آله): أی تَمَراتِکم هذِهِ؟ قالوا: هُوَ البَرنِی یا رسول الله.

فقالَ هذا جَبرَئیلُ یخبِرُنی أنَّ فی تَمرَتکم هذِهِ تِسعَ خِصالٍ: تُخَبِّلُ الشَّیطانَ، و تُقَوِّی الظَّهرَ، و تزید فی المجامعة، و تزید فی السمع و البصر، و تقرب من الله، و تباعد عن الشیطان، و تهضم الطعام، و تذهب بالداء، و تطیب النکهة.

المحاسن ج1 ص76 ح37 و ج2 ص344 ح2188 کلاهما عن الحسین بن علوان، الخصال، ص416 ح8 عن الامام الصادق عن الامام علی (علیه السلام)، مکارم اخلاق ج1 ص366 ح1207، مشکاة الانوار ص262 ح777 کلها نحوه، بحارالانوار ج66 ص128 ح11.

رسول الله (صلی الله علیه و آله): أطعموا نساءکم فی نفاسهنّ التمر؛ فانه من کان طعامها فی نفاسها التمر خرج ولدها ذلک حلیما. فانه کان طعام مریم حین ولدت عیسی، و لو علم الله طعاما هو خیر لها من التمر أطعمها إیاه.

تاریخ بغداد ج8 ص366 الرقم 4465، تاریخ دمشق ج70 ص93 ح13790 کلاهما عن سلمة بن قیس، کنز العمال ج12 ص340 ح35313.

الإمام علی (علیه السلام): حنکوا أولادکم بالتمر، هکذا فعل النبی (صلی الله علیه و آله) بالحسن و الحسین (علیهما السلام) الکافی ج6 ص24 ح5 عن ابی بصیر عن الامام الصادق (علیه السلام)، تهذیب الاحکام ج6 ص437 ح1741 عن ابی بصیر، الخصال ص637 ح10 عن ابی بصیر و محمد بن مسلم عن الامام الصادق (علیه السلام) عن آبائه عنه (علیهم السلام)، تحف العقول ص124 ، بحارالانوار ج66 ص128 ح10.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): عَلیکم بِالبَرنِی؛ فإنَّهُ یذهَبُ بِالإعیاءِ، و یدفِئُ مِنَ القُرِّ، و یشبِعُ مِنَ الجوعِ، و فیهِ اثنانِ و سَبعونَ باباً مِنَ الشِّفاءِ.مکارم اخلاق ج1 ص365 ح1203، بحارالانوار ج66 ص141 ح58.

کان حلو رسول الله (صلی الله علیه و آله) التمر. و قال (صلی الله علیه و آله): إنّی لأحبّ للرجل أن یکون تمریاً. وسائل الشیعة ج 25 ص134

« إنّ رسول الله(صلی الله علیه و آله) کان بیتدیء طعامه إذا کان صائماً بالتمر.» مستدرک الوسائل ج 16 ص380

وقال(صلی الله علیه و آله): «أطعموا المرأة فی شهرها الذی تلد فیه التمر، فإنّ ولدها یکون حلیماً نقیاً.» مستدرک الوسائل ج 16 ص384

عن رسول الله(صلی الله علیه و آله)، أنه قال:«من أکل سبع تمرات عند منامه، عوفی من القولنج، و قتلن الدود فی بطنه» وقال(صلی الله علیه و آله): «کلوا التمر علی الریق، فإنه یقتل الدود.» مستدرک الوسائل ج 16 ص390

« إنّ رسول الله(صلی الله علیه و آله) کان بیتدیء طعامه إذا کان صائماً بالتمر.»بحار الانوار ج 63 ص141

قال(صلی الله علیه و آله): «أفضل ما یبدأ به الصائم الزبیب أو التمر أو شیءحلو.» بحار الانوار ج59 ص296

قال(صلی الله علیه و آله): «إذا ولت امرأة فلیکن أول ما تأکل الرطب الحلو أو التمر، فإنه لو کان شیء أفضل منه أطعمه الله تعالی مریم حین ولدت عیسی (علیه السلام).» بحار الانوار ج59 ص295-296

قال رسول الله(صلی الله علیه و آله): «لیکن أول ما تأکل النفساء الرطب.»

بحار الانوار ج63 ص135

مکارم اخلاق ج1 ص397 ح1346، بحارالانوار ج66 ص266 ح5؛ الفردوس ج3 ص588 ح 5843 عن عائشة.

15.تین          Ficus carica L.

عن أبی ذرّ: اهدی الی النبی (صلی الله علیه و آله) طبق علیه تین، فقال لأصحابه: کلوا، فلو قلت: فاکهة نزلت من الجنة، لقلت هذه؛ لأنها فاکهة بلا عجم فکلوها؛ فإنها تقطع البواسیر، و تنقع من النقرس. مکارم اخلاق ج1 ص376 ح1251 ، بحارالانوار ج66 ص186 ح4؛ الفردوس ج3 ص243 ح4716 نحوه، کنزالعمال ج10 ص44 ح28280.

16.ثقاء

قال الرسول الله (صلی الله علیه و آله): الثفاء دواء لکل داء، و لم یداو الورم و الضربان بمثله.بحارالانوار ج63 ص244

17.ثوم            Allium sativum L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): کلوا الثوم و تداووا به؛ فإن فیه شفاء من سبعین داء.مکارم اخلاق ج1 ص394 ح1335، الفردوس ج3 ص245 ح4721 کلاهما عن الامام علی (علیه السلام)، کنز العمال ج15 ص271 ح40939.

18.جرجیر         Eruca sativa L.        Brassica erucastrum L.            Lepidium campestre L

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): أکره الجرجیر، و کأنّی أنظر إلی شجرتها نابتة فی جهنّم، وما تضلّع منها رجل بعد أن یصلّی العشاء إلّا بات فی تلک اللّیلة و نفسه تنازعه إلی الجذام. المحاسن،ج 2، ص 324، ح 2097 عن حمّاد بن زکریا عن الإمام الصادق (علیه السلام)، بحار الأنوار، ج 66، ص 236، ح 2.

19.جوز           Juglans regia L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): الجبن و الجوز إذا اجتمعا فی کلّ واحد منهما شفاء، و إن افترقا کان فی کلّ واحد منهما داء. الکافی، ج 6، ص 340، ح ،2 المحاسن،ج 2، ص 295، ح 1974و ص 298، ح 1983 کلها عن عبد العزیز العبدی، بحار الأنوار، ج 66، ص 198، ح 3.

20.حبة السوداء          Nigella sativa L.

روی عن النبی(صلی الله علیه و آله)، أنه دعا بالهاضوم و الصعتر و الحبة السوداء، فکان یسیفُّهُ إذا أکل البیاض أو طعاماً له غائلة، وکان یجعله مع الملح الجریش و یفتتح به الطعام، و یقول: ما أبالی إذا تفادیه ما أکلت من شیء، و کان یقول: هو یقوی المعدة، و یقطع البلغم، و هو أمان من القوة.طب الأئمة (شبّر) ص 283

21.حرمل          Peganum harmala L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): من شرب الحرمل أربعین صباحا کل یوم مثقالاً، لاستنار الحکمة فی قلبه، و عوفی من اثنین و سبعین داء، أهونه الجذام.بحارالانوار ج62 ص235 ح5 نقلا عن الفردوس.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): ما أنبت الحرمل من شجرة و لا ورقة و لا ثمرة الا و ملک موکل بها، حتی تصل إلی من وصلت إلیه أو تصیر حطاما. و إن فی أصلها و فروعها لسرا، و إن فی حبها الشفاء من اثنین و سبعین داء، فتداووا بها و بالکندر.طب الائمة لا بنی بسطام ص67 عن زید بن علی رفعه الی آبائه (علیهم السلام)، مکارم اخلاق ج1 ص404 ح1357 نحوه، بحارالانوار ج62 ص233 ح1.

22.حناء           Lawsonia alba Lam.

روی ابن ماجه فی سننه ان النبی کان اذا صدع غلف راسه با لحنا و یقول انه نافع باذن الله من الصداع

عن الرسول (صلی الله علیه و آله) قال: من دخل الحمام فأطلی ثم أتبعه بالحناء من قرنه إلی قدمه کان أماناً له من الجنون و الجذام و البرص و الأکلة. وسائل الشیعة ج2 ص73

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): أخضبوا بالحناء فإنه یجلو البصر، وینبت الشعر، و یطیب الریح، و یسکّن الزوجه.وسائل الشیعة ج2 ص95

23.حنبله

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): علیکم بالحنبلة و لو بیع وزنها ذهباً.

جامع الاحادیث للقمی ص100 ، بحارالانوار ج62 ص233 ح1.

24.حنطه - خبز           Triticum vulgare vill.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): خیر طعامکم الخبز. مکارم اخلاق ج1 ص377 ح1258 عن عائشة، بحارالانوار ج66 ص149 ح12؛ الفردوس ج2 ص176 ح2883 عن عائشة، کنز العمال ج15 ص284 ح41019.

25.خس           Lactuca sativa L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): کل الخس؛ فإنه یورث النعاس، و یهضم الطعام. مکارم اخلاق ج1 ص396 ح1344 عن الامام علی (علیه السلام)، بحار الانوار ج66 ص239 ح2؛ الفردوس ج3 ص244 ح4717 عن الامام علی (علیه السلام) عنه (صلی الله علیه و آله )

26.دباء           Lagenaria vulgaris Ser.

قال الرسول الله (صلی الله علیه و آله): من أکل الدباء بالعدس رقّ قلبه عند ذکر الله، وزاد فی جماعة.بحار الانوار ج63 ص228

قال الرسول الله (صلی الله علیه و آله): علیکم بالدباء فإنه یذکّی العقل، و یزید فی الدماغ.بحارالانوار ج63 ص 229

27.ذریره          Arum italicum L.

ثبت فی الصحیحین عن عائشه قالت: طیبت رسول الله بیدی بذریره فی حجه الوداع لحله و احرامه

28.رطب

فی الصحیحین عن عبداله بن جعفر قال: رایت رسول الله یاکل القثا بالرطب و فی سنن ابی داود عن انس قال: کان رسول الله یفطر علی رطبات قبل ان یصلی فان لم تکن رطبات فتمرات فان لم تکن تمرات حساحسوات من ما

29.رمان        Punica granatum L.

رسول الله (صلی الله علیه و آله): الرّمّان سّید الفاکهة، و من أکل رمّانة أغضب شیطانه أربعین صباحاً. المحاسن، ج 2، ص 359، ح 2249 عن مسعدة بن زیاد عن الإمام الصادق عن أبیه (علیهما السلام)، مکارم الاخلاق، ج1، ص 370، ح1221، بحار الأنوار، ج 66، ص 163، ح 43.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): کلوا الرّمّان بقشره؛ فإنّه دباغ البطن.

المحاسن، ج 2، ص 356، ح 2236، بحار الأنوار، ج 66، ص 160، ح 31.

30.ریحان

فی صحیح مسلم عن النبی من عرض علیه ریحان فلا یرده فانه خفیف المحمل طیب الرایحه.

31.زبیب

اهدی إلی رسول الله (صلی الله علیه و آله) طبق مغطّی، فکشف الغطاء عنه، ثمّ قال:کلوا باسم الله، نعم الطّعام الزّبیب؛ یشدّ العصب، و یذهب بالوصب، و یطفئ الغضب، و یرضی الرّبّ، و یذهب بالبلغم، و یطیب النکهة، و یصفّی اللّون. الاختصاص عن أبی هند الدّاری.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): من أدمن أکل الزّبیب علی الرّیق، رزق الفهم و الحفظ و الذّهن، و نقص من البلغم. بحار الأنوار، ج 62، ص 271، ح 70 نقلاً عن کتاب الجنّة للکفعمی عن ابن مسعود

 


32.زنجبیل          Zingiber officinale Rosc.

فی کتاب الطب النبوی من حدیث ابی سعید الخدری قال: اهدی ملک الرم الی رسول الله جره زنجبیل فاطعم کل انسان قطعه و اطعمنی قطعه

33.زیتون        Olea europea L.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): نعم السّواک الزّیتون، من شجرة مبارکة؛ یطیب الفم، و یذهب بالحفر، هو سواکی و سواک الأنبیاء قبلی.

(المعجم الأویس، ج 1، ص 210، ح 678، مسند الشامیین: ج 1، ص 50، ح 46، تفسیر القرطبی: ج 20، ص 110، الفردوس ج 4، ص 260، ح 6767 کلها عن معاذ بن جبل، کنز العمّال، ج 9، ص 321، ح 26228، مکارم الأخلاق، ج 1، ص 115، ح 261، بحار الأنوار، ج 76، ص 135، ح 48.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): کلوا الزّیت و ادّهنوا بالزّیت؛ فإنّه من شجرة مبارکة. سنن الدارمی، ج 1، ص 534، ح 1980، عن أبی اُسید انصاری، المصنّف لعبد الرزّاق ، ج 10، ص 422، ح 19568 عن زید بن أسلم عن أبیه و لیس فیه «کلوا الزیت فأنه مبارک»، کنز العمّال، ج 15، ص 279، ح 40984.

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله): الزّیت دهن الأبرار وإدام الأخیار، بورک فیه مقبلاً و بورک فیه مدبراً، انغمس بالقدس مرّتین. الکافی، ج 6، ص 331، ح 4، المحاسن، ج 2، ص 287، ح 1937 کلاهما عن عبد المؤمن الأنصاری عن الإمام الباقر(علیه السلام)، بحارالأنوار، ج 66، ص 183، ح 21.



ادامه مطلب


نوع مطلب : طب ائمه و اطهار، طب اسلامی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 30 دی 1390
* لیست گیاهان دارویی از الف تا ی :

خواص گیاهان دارویی ، مزاج،  آرایش ، اندامها  ، زهرها و سایر خواص گیاهان.

الف:  آبنوس ، آس ، آنک و  ...

خواص گیاهان دارویی-حرف الف

«الف »

آب

آب های ناپسند عبارتند از :آبهای راکد ، آبهای مرداب ها ، آبهای بد مزه و بدبو،آب های تیره ، پرمایه و سنگین وزن ، آب هایی که زود سنگ می شوند ، آب هایی که پرده ای بر آن نمودار است و چیزهایی بیگانه را بر آن می بینند .
گزند آب های بوره ای بوسیله ی :شیر ، آب انگور ، کهنه ، نشاسته ، و آب انگور کهنه رقیق ریحانی و همانند آن ،سنجد خام ،خیار نارسیده ، سبزیهای لطافت بخش و ادراری دفع می شود .
چاره آب پرمایه و تیره رنگ با لطافت بخش هایی چون :سیر، پیاز، گندنا است و اگر بعد از آن آب انگور کهنه بنوشند یا با آن مخلوط کنند آسیب رسان نیست .
گاهی که آب را آب زبر گویند منظور از آن آب غلیظ پر مایه یا آب بسیار زداینده است و گاهی هم آبی را که در هنگام شستشو بسیار پاک کننده است زبر می خوانند .آب تلخ را می توان به وسیله ی شیرینی ها اصلاح نمود .
برای دفع آب شور ، خرنوب شامی ، دانه آس ، زالزالک ، گل آزاد و قاوت بکار می رود .عموماً آب بدخیم را می توان بوسیله ی سرکه اصلاح کرد.
مزاج :آب دریا تند و تیز است . آب بوره ای گرم و خشک است . آب مسی و آهنی برای درون خوبند .
خاصیت :آب سرد برای کسانی که بنه آمده ها دارند زیان آور است . لیکن برای کسانی که جسم متخلخل دارند و برای بند آمدن هر نوع سیلان و نزیف موادی که سبب بیماری می شوند خوب است .
آرایش :آب دریا داروی ترک های ناشی از سرما است بشرطی که چرکین نشده باشند .شپش کش است ،خون بند آمده در زیر پوست را تحلیل می دهد. آبهای گوگردی در علاج بهک و برص مفیدند .
ورم و جوش :آبهای گوگردی در فرو نشاندن ورم مفاصل و نرم کردن سخت شده ها و برکندن زگیل های آویز کاری هستند .
زخم و قرحه :آب صاف و زلال با قرحه سازگار نیست ورطوبت می افزاید. نباید آن را به قرحه نزدیک کرد .
آب دریا برای خارش ،گری و قوباء مفید است . شستشوی تن با آب گوگردی در علاج قوباء، گری و جوش های سعفه مفید است .
مفاصل :آب دریا و هرآبی که هم مزاج اوست اگر تن را در آن شستشو دهند در بیماریهای عصب مانند لرزش ، فلج ، تخدیر شدن و غیره مفید است .
آب گوگردی نیز همچون آب دریا و درتسکین درد مفاصل ، درد سر و عصب مفید است .
سر:آب نیمه گرم برای صرع داران خوب است و از آب گرم زیان می بینند. بخار دریا سردرد سرد را از بین می برد .آب مسی برای دهان و گوش سودمند است
چشم :آب کویری برای چشم بد است .
اندام های تنفسی :آب بسیار سرد به نفع سینه نیست .آب نیمه گرم در علاج ورم های گلو ،زبان کوچک و سینه مفید است .
آب دریا را بر پستان بپاشند از آماس آن می کاهد .آب بوره ای شاید برای شش خوب باشد .آب زاج بلوری در خون برآوردن مفید است .
اندامهای غذا :آب آهنی با طحال و معده سازگار است و آب مسی تقریباً چنین است .آب بسیار سرد مخصوصاً برای بیمارانی که بندآمدنی ها دارند ضرر دارد .
آب دریا و همانندش با معده ناجور است .بخار آب دریا در علاج استسقا مفید است .آب بوره ای شاید برای معده مرطوب خوب باشد .
آب زاج بلوری بازدارنده استفراغ است و در این باره اثر خوب دارد .آبی که از گل سیاه بر می آید گیرنده و از این روی در منع استفراغ مؤثر است .
آب های گوگردی در علاج ورم ،درد کبد و طحال اثر دارند .
اندام های دفعی :آب دریا را در حقنه بکار ببندند درد و پیچ روده تسکین می یابد .آب دریا را بخورند اسهال می دهد ، اما گزیدگی دارد و بهتر است بدنبال نوشیدنش سوپ مرغ بخورند .
آب های زاج بلوری ضد سقط بچه و ریزش حیض است .
آب های گوگردی برای دفع درد زهدان سودمندند .آب بسیار سرد برای غریزه جنسی خوب نیست .شکم را بند می آورد .
آب شور اول اسهال می دهد و بعد بوسیله ی خشکی که در اوست شکم را بند می آورد .
آب های معدنی عموماً مانع ریزش بول و حیض و بچه آوردن هستند .
اکثر آب های معدنی شکم را اسهال می دهند و خشکی می آورند .مثلاً آب زاج بلوری بند آورنده شکم است و گاهی قولنج می آورد .
آب های آهنی و مسی برای گرده بسیار خوب و در علاج قولنج مفیدند .
آب های تیره سنگ کلیه و مثانه پدید می آورند .آبی که آهن تفته را در آن بگذارند داروی خون برآوردن است .
تب ها:آب های گوگردی و گل آلود و آب راکد مردآب ها سبب تب می شوند. آب غلیظ تب سه در میان می آورد .
زهرها :مارگزیده در آب دریا بنشیند سود می بیند و این علاج پادزهر سایر گزنده های کشنده است .

آبنوس

چوبی است مشهور که آن را از زنج یا به قول دیسقوریدوس از حبشه می آورند سیاه خالص است و طبقاتی در آن نیست .هنگامی که می برند بشکل شاخ خمیده یا به قولی به شاخ مخروط می ماند ،به زحمت می شکند و شکسته اش زبان را می گزد .بهترینش آن است که با وجود سیاهی و همواری ، خطوطی در آن مشاهده نمی شود ،در ساییدن به شاخ خراطی شده شبیه ، پر مایه و محکم است .
در چشیدن گزش دارد .
مزاج :گرم و خشک است . گروهی برآنند که با وجود حرارتی که دارد حرارت خون را خاموش می نماید .
خواص درمانی :تم و سپیدی چشم را از بین می برد .از ساییده آن شیاف می سازند ،اگر برفسان سایند و گرد آن را در چشم بکشند بسیار سودمند است .
خاک اره آبنوس را بر طبقی می سوزانند و می شویند زخم مزمن چشم را بر طرف می سازد .علاج رمد خشک ،گری چشم و آبریزی دائم چشم است .
اندام های دفعی :به گفته خوزیان سنگ کلیه را خرد می کند و باد شکم را علاج است .

آب دهان

آب دهان گرسنه و ناشتا و به ویژه اگر از مزاجی گرم باشد بسیار باکنش و فعال است .
زخم و قرحه :داروی اگزمای خشک است .
چشم :علاج نقطه سرخ و سفیدی چشم است .
زهر :حشرات موذی ،مار و کژدم را می کشد .

آهن

سه نوع آهن هست شاپورگان ،برماهن و فولاد .
خاصیت :زنگ آهن گیرنده است و خورنده .چرک آهن از چرک هر آلیاژی خشکاننده تر می باشد .
ورم و جوش :زنگ آهن با آب انگور کهنه را بر جمره و سایر جوش ها بمالند مفید است .
مفاصل :زنگ آهن با آب انگور کهنه را بر نقرس بمالند مفید است .
سر :آهن را در سرکه بسیار تند بجوشانند آن سرکه در مداوای ریم و چرک همیشگی گوش بسیار مفید است .
چشم :زنگ آهن در مداوای زبر شدن پلک و ناخنه مفید است .
اندام های غذا :آهن سرخ شده را در آب فرو کنند و آن آب را با آب انگور کهنه مخلوط نمایند در علاج آماس طحال ، سستی و ناتوانی معده بسیار سودمند است .
سونش آهن مواد آبکی را اسهال می دهد لیکن در این باره سونش مس از آن مؤثرتر است .زنگ آهن گیرنده است (قبض ).
اگر آن را بردارند خونریزی زهدان را بند می آورد .زنگ آهن بواسیر را خشک می کند .آهن سرخ شده را در آب انگور کهنه فرو کنند آن آب انگور اسهال مزمن را بند می آورد ،سستی مقعد و خونریزی زنانه را علاج می کند و شهوت انگیز هم هست .
آویشم(به زبان عامیانه آویشن)
گیاهی است که بیشتر مردم آن را می شناسند .
مزاج :گرم و خشک است .
خاصیت :گدازنده و قطع کننده است .
آرایش :زگیل ها را از بین می برد .
ورم و جوش :ضمادش با سرکه داروی ورم های بلغمی است .
مفاصل :خوردن آن در علاج ناتوانی پی ها خوب است .ضمادش با قاوت و آب انگور کهنه علاج عرق النساء می باشد .نوشیدنش درد انتهای دنده ها را از بین می برد .
چشم :اگر آویشم را با غذا همراه کنند قوت چشم را نگه می دارد و کم سویی را از بین می برد .
سینه :سینه وشش را می پالاید و علاج خون بر آوردن است .
آب پزآن مسکن درد انتهای دنده هاست بشرطی که با عسل باشد و بلیسند . از قوت خشکنده ای که دارد خون برآوردن را باز می دارد .
اندام های غذا :در هضم کمک است .شربت آن سوء هاضمه را از بین می برد .کسانی که بسیار کم اشتها هستند به اشتها می آیند .
اندام های دفعی :بول و حیض را راه می اندازد .کرم را بیرون می راند

آس

مزه تلخ آمیخته با گسی و شیرینی دارد و گسی آن سبب سردی آن شده است .
برساقه آن برجستگی هایی است که به اندازه ی کف دست و همرنگ ساقه است.این برجستگی ها از بخش دیگر آس قوی تر است .
گسی آن در هنگام مکیدن آنقدر محسوس است که زبان را نیشگون می گیرد . این برجستگی ها دارای گوهر خاکی و کمی گوهر لطیف است .
بهترین نوع آن به منظور استفاده درمانی گونه ای است که رنگش به سیاهی می زند ،به ویژه «آس خسروانی »که در کوهساران می روید .
بهترین نوع گل آن از نظر طبی گلهای سپید رنگ است .
افشره ی برگ و میوه آس بهترین ماده درمانی است . چنانچه افشره اش کهنه شود ناتوان می گردد و کفک بر آن می نشیند .
مزاج :دارای گرمی لطیف و سردی بر آن غالب و گیرندگی آن بیشتر از سردی است .
خاصیت درمانی :اسهال ، عرق و هر نوع خونریزی و هر نوع سیلانی را بسوی اندام ها بند می آورد . اگر تن را در گرمابه با آس مالش دهند تن را توان می بخشد و رطوبت های زیاد پوست را بر می کند .
پخته آن استخوان شکسته را به هم جوش می دهد .
سوخته آن را می توان به جای توتیا در خوشبو کردن بدن بکار برد .
مرهم ،ضماد ، شربت و رب میوه آس برای جلوگیری از نوع خونریزی ( نزیف )مفید است .
گیرندگی آس قوی تر از سردی بخشی آن است .
ارزش غذایی آن اندک است .
در بین شربت های دارویی جهت بند آوردن شکم ،درد شش و سرفه ، شربتی چون آس وجود ندارد .
آرایش :روغن ،افشره ، پخته شده آس و به ویژه دانه آس ریشه موها را تقویت می کند ،از ریزش باز می دارد و سبب بلندی و سیاهی مو می گردد .
دانه آس را اگر در کره بپزند بازدارنده عرق است و خراش ناشی از عرق را اصلاح می کند .برگ خشکیده آس بوی بد زیر بغل و پیچ و خم های بدن را از بین می برد .
خاکستر آس کار توتیا را می کند و لکه و کک و مک را می زداید .
ورم و جوش :ورم های گرم و باد سرخ و مورچه و جوش و زخمها و هر نوع زخمی که بر کف دست آید و انواع سوختگی با آتش چاره شان آس مخلوط با روغن زیتون است .
مفاصل :اگر میوه آس را در آب انگور کهنه بپزند و ضماد کنند سستی مفاصل را از بین می برد .
اندام های سر :خون دماغ را بند می آورد . سبوسه را می زداید و زخمهای سر را می خشکاند . اگر آب آس را در گوشی که قرحه دارد یا چرکین است بچکانند خوب می شود . شربت آس سستی لثه را از بین می برد .
اندام های چشم :علاج درد و برآمدگی چشم است .
اندام های تنفسی و سینه:قلب را توان می بخشد و خفقان را از بین می برد.میوه آن بوسیله ی شربتی که دارد علاج سرفه است و اسهال را باز می دارد. میوه و رب میوه اش در خونریزی ها مفید است .
اندام های تغذیه :مانع سوزش در مجرای بول و سوزش مثانه است .
افشره میوه آن بول را ریزش می دهد و در جلوگیری از ریزش زیاد خون حیض مفید است .
آب آس شکم را بند می آورد .
آغشته کردن تن با آب آس مانع اسهال مراری و سودایی می شود .
اگر میوه اش پخته شود رطوبت های زهدان را از جریان باز می دارد .
ضماد آن برای علاج بواسیر و آماس بیضه ها مفید است .
آس پخته شده از بیرون آمدن مقعد و زهدان جلوگیری می کند .
زهرها :آس و میوه آن را اگر با آب انگور کهنه بنوشند برای علاج نیش کژدم و رتیل مفید است .
آزاد درخت
این درخت معروف است و ثمری دارد که به (نبق )شبیه است .در ری آن را درخت هلیله و کنار نامند و در طبرستان آن را بطاحک خوانند . درختی است بزرگ و تنومند .
مزاج :گرم و خشک .
خواص درمانی :شکوفه آن باز کننده انسدادها است .
آرایش :آب برگ و به ویژه برگ آن که مخلوط با آب انگور کهنه باشد شپش کش است و مو را بلند می کند .
اندام های سر :شکوفه اش انسداد مغز را باز می کند .
اندام های تنفسی :ثمر آن برای سینه بسیار زیان آور و کشنده است .
اندام های غذا :ثمر آن برای معده بد است و معده را زحمت می دهد .
تب ها :گویند اگر الیاف آن را با شاه تره و هلیله بپزند و بخورند تب های بلغمی را بکلی بهبود می بخشد .
زهرها :اشفره شاخه های نازک آن که با عسل مخلوط بشود پادزهر هر سمی است .میوه اش شاید سم کشنده بشود .
برای بلند شدن موی سر می توان به جای برگ آزاد درخت ،برگ شاهدانه و آس و سدر بکار برد .

آنک

منظور از این نام تنها سرب سیاه است .سرب سیاه گوهر آبی بسیار دارد که از سرما بند آمده است .
مزاج :سرد و تر است .
دمل و جوش :آنک را با بعضی از روغنها در میان دو سنگ مخصوص سائیدن دارو می سایند چرک و سیاهی که از آن بدست می آید در مداوای دمل های گرم مفید است آن را سرد می گرداند .
علاج زخمهای پلید است که قرحه های سرطانی را هم شامل می شود .
برگه سرب را بر خنازیر ،غده و قرحه مفاصل بگذارند و ببندند بسیار خوب است .زیرا در گدازندگی بسیار فعال است .
زخم و قرحه :سائیده آن بطریقه نامبرده و کوبیده سرب به ویژه شسته آن در علاجزخمهای چرکی پلید ،سرطانی و مفاصل سودمند است .
مفاصل :سائیده و کوبیده سرب قرحه مفاصل را چاره می کند و اگر بر غده مفاصل ، و مفاصل پیچیده بگذارند و ببندند بهبودی بخش است .
چشم :سوخته سرب و به ویژه شستشو داده آن رمد خشک و قرحه های چشم را معالجه می کند .
اندام های تنفسی و سینه :سوخته ،سائیده و کوبیده سرب در مداوای قرحه های سینه سودمند است .
اندام های دفعی :سائیده نامبرده و کوبیده آن علاج بواسیر است . بر کمر بستن برگ های آن خواب های پریشان را بر طرف می کند ،شهوت جماع را فرو می نشاند و در علاج زخمهای قرحه های ذکر و بیضه ها سودمند می باشد .
آمله
گرمای خون را فرو می نشاند .ریشه موها را قوی می گرداند و مو را به رنگ سیاه در می آورد .
مفاصل :برای پی ها و مفاصل مفید است .
چشم :دید را تقویت می کند .
نفس و سینه :قلب را قوت و صفا می دهد و مایه افزایش هوش و ذکاوت می شود .
اندام های غذا :معده را تقویت و دباغی می نماید .قی را باز می دارد ، تشنگی را فرو می نشاند و اشتهاانگیز است .
اندام های دفعی :معده را نیرو می بخشد و شهوت انگیز است . برخی برآنند که بندآورنده ی شکم است .
مربای آن ملین است، هیچ زحمت نمی دهد و در علاج بواسیر مفید است .

آذریون

مزاج :گرم و خشک کوبیده اش با سرکه علاج کم مویی است .
خاکسترش با سرکه در عرق النساء مفید است .
دیسقوریدوس گوید :«اگر زن به آذریون دست بزند یا آن را استعمال کند فوراً سقط جنین می کند » .
پادزهر همه سم ها است و به ویژه نیش های مسموم کننده .

آلو

نیاز به معرفی ندارد .آلوی بستی از آلوی سیاه قوی تر و آلوی زرد از سرخ رنگ آن مؤثرتر است .
آلوی سفید مات (غیر براق )سنگین و کمتر اسهالی است .
مزاج :سرد و تر است .
خواص درمانی : صمغ آن لطافت بخش ، قطع کننده و چسبناک می باشد .
زخم و قرحه :انگم آن قرحه را جوش می دهد . مخلوط آلو با سرکه اگزما را از بین می برد و به ویژه اگر عسل یا شکر داشته باشد برای کودکان مفید است .
اندام های سر :در دهان گردانیدن برگ آلو از نزله های لوزتین و زبان کوچک جلوگیری می نماید .
چشم :انگم آلو را در چشم بکشند دید را قوی می کند .
اندام های تنفسی و سینه :آلوی ترش و شیرین التهاب قلب را تسکین می دهد. اندام های غذا :ترش و شیرینش در بر کندن صفرا از همه مؤثرتر است. آلوی شیرین معده را تر و سرد می کند ،سستی می دهد و عموماً با معده ناسازگار است .
آلوی شیرین در بیرون راندن صفرا از سایر آلوها مؤثرتر است .
در اسهال ،آلوی تر از آلوی خشک کاری تر است و این خاصیت از لزج بودن آن ناشی می شود .

ابر مرده (اسفنج )

جرمی است دریایی ،در سستی و تخلخل به نمد می ماند .گویند جانوری است که در جایی که بدان چسبیده حرکت می کند ولی از جای خود دور نمی شود .
تر و تازه اش که نیروی مزاجی بحر با اوست قوی تر و خشکاننده تر از کهنه آن است .
سنگ شده آن هم همین مزاج را دارد ولی کمتر گرم است .
خاصیت درمانی :بسیار خشکاننده است .اگر آن را به ویژه تازه اش را بسوزانند و خاکستر آن را با روغن زیتون مخلوط کنند و بر جای بریده یا دریده بگذارند از خونریزی جلوگیری می کند و اگر تنها اسفنج را با آتش بسوزانند و بر زخم بگذارند چون گوهرش بازدارنده خون است و از سویی با گرمی که از آتش دارد داغ می گذارد از خونریزی جلوگیری می کند و همچنین آن را فتیله کنند و به دهانه رگهای بهم آمده فرو کنند رگها را باز می کند ، لطافت بخش است و جلا دهنده (زداینده ).
دمل و جوش :ورم های بلغمی را خشک می کند .
زخم و قرحه :اسفنج را در سرکه خیس نمایند و بر زخم بگذارند زخم را خوب می کند .
اسفنج را با عسل بجوشانند زخمهای عمیق را درمان می کند و اگر اسفنج را خشک یا با آب انگورکهنه خیس کنند و بر زخم بگذارند سودمند است. رطوبت های کهنه را می خشکاند و جای زخم را پاک می کند .
اندام های تنفسی و سینه :سوخته اسفنج همراه روغن زیتون در معالجه خون برآوردن مفید است .
سنگی که در اسفنج است سنگ مثانه را خرد می کند .
ابرق
دارویی است از ایران و در تقویت عقل و هوش مفید است .

ابریشم

همان حریراست و از چیزهایی است که قلب را شاد می کند .
ابریشم خام تا پیله است بهتر از ابریشم سوخته است و گاهی پخته شده آن را که رنگ نکرده باشند بکار می برند .
خاصیت درمانی :لطافت می دهد ، رطوبت را می مکد و شادی آور است .
اندام های غذا :بعلت تلخی و خاصیت دباغی که در ابریشم هست ماده دباغی دادن موجود است و از آنجا که لطیف و خشک کننده و بی سوزش است و خشکی معتدل دارد برای بر طرف کردن تصلبات ریوی بسیار سودمند است و هر نوع از ابریشم در این زمینه بکار می آید .
چشم :ابریشم را اگر سرمه کنند برای چشم مفید است . اشک ریزی را باز می دارد ، زخمها را خشک می گرداند و با چشم سازگار است .
ابریشم چاقی آور است و از اعتدال مزاجی که دارد خشک و معتدل می نماید .
ابریشم تقویت روح می کند و در هضم غذا کمک می نماید .

اردک

نوعی مرغ است .
مزاج :اردک از همه ماکیانها گرم مزاج تر است . سرمازده را گرم می کند و گرماخورده را به تب گرفتار می نماید .
خاصیت :پیه اردک از پیه سایر پرندگان بهتر و برای تسکین درد و احساس سوزش در ژرفاهای بدن مفید است .گوشت اردک بادزا و چینه اش بسیار مغذ است .
آرایش :گوشتش فربهی می آورد و پیه اش رنگ و رو را صفا می دهد .
اندام های تنفسی :صدا را صاف می کند .
اندام های غذا :گوشت اردک در معده زیاد می ماند و سبب سنگین شدن معده می شود .گوشت غاز از آن سنگین تر است . بهترین و سبک ترین گوشت اردک بر معده بال اردک است .گوشت مرغان شناور اگر هضم شود از گوشت سایر پرندگان مغذی تر است .
اندام های دفعی :شهوت انگیز است و آب پشت را فزونی می دهد .

ارمال

چوبی است خوشبو و رنگش به رنگ قرفه است .
آرایش :دهان را خوشبو می کند .
دمل و جوش :ضمادش در علاج ورم های گرم مفید است .
زخم و قرحه :از زیاد شدن زخم مانع و چرک را از بین می برد ،می خشکاند زیرا خشکاننده ای است که نمی گزد و نمی گذارد اندام ها متعفن شوند.
اندام های سر:مغز را توان می بخشد ،لثه را محکم می کند و ضد بیماری های دهان است .
چشم :خوردن آن در علاج رمد مؤثر است .
نفس کش و سینه :قلب و شاید درون را تقویت می نماید .
عموماً شکم را قبوضیت می دهد .

ارتدبرید

ارتدبرید دارویی است به پیاز دو نیمه شده شبیه که درعلاج بواسیرمفیداست .

اردقباقی

درختی است شبیه کبر (خرنوب شامی ).میوه اش داخل غلاف است . بویش بسیار تند است و می کشد .
مزاج :تأثیر آن از تاج ریزی و کاکنه قوی تر است .
دمل و جوش :ورم های درونی را معالجه می نماید و اگر بر ورم های گرم خارجی بمالند ورم را در هر حالتی باشد از بین می برد .
زهرها :برجای نیش زنبور بمالند فوراً تسکین می یابد .

استرک

گویند استرک شاداب خود بخود شیره می تراود و گاهی بوسیله ی پختن صحفش را می گیرند .آنچه خود به خود زرد رنگ است و هرگاه کهنه شد به رنگ طلایی می زند و این نوع ارزش زیاد دارد .
خاصیت :گیرنده و خشکاننده
سر:بعضی گفته اند گرم و خشک است و رطوبتهای مغز را می کشد و مغز را می پالاید .
اندام های غذا :پیه خشک رطوبت معده را بر می چیند .استرک خشک شکم را بند آورد .

استبرک

درختی است از یمن و عربستان و یکی از شیره داران است .گویند نوعی از این درخت سایه اش سم است کسی زیر سایه اش بنشیند می میرد .
مزاج :گرم و خشک .
خاصیت :قبضی است ملایم .
آرایش :برپوست بمالند در علاج بیماری های ویروسی پوستی (سعفه )و قوبا مفید است .
سر:بر سر بمالند خارش (حرارت )را از بین می برد .با عسل مخلوط کنند و به دهان بچه بمالند زخم های دهان را شفا می دهد .
اندام های راننده :اسهال می آورد و روده را ناتوان می کند .
زهرها :نوعی استبرک هست اگر در سایه اش بنشینند زیان می بینند و شاید بمیرند بهتر آن است که از آن دوری کنند . شیره آن سمی است و شش و کبد را تکه تکه می کند و در مدت دو روز می کشد .

اسفند

نیاز به معرفی ندارد .
خاصیت :تقطیع می کند و نرمش می دهد .
مفاصل :محلول آن را برمفاصل بمالند درد مفاصل را از بین می برد .
چشم :دیسقوریدوس گوید :سائیده آن را با عسل و آب انگور کهنه و زهره کبک یا زهره مرغ خانگی و آب رازیانه مخلوط کنند کم سوئی را ازبین می برد.
اندام های غذا :دل بهم خوردن به دنبال دارد .
اندام های دفعی :بخورند یا محلولش را بمالند ادرار بول و حیض می کند و در علاج قولنج مفید است .




ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 30 دی 1390
گلاب (به ضم گاف) عرقی است که از گل به خصوصی به نام گل محمدی و یا «گل گلاب» می گیرند. به دلیل تقاضای بیشتر صنعت عطر‌سازی برای روغن گل، گلاب محصول جانبی نسبتا ارزان قیمتی حساب می شود.گلاب دارای طعم و بوی متمایزی است و در بعضی غذاهای کشورهای آسیایی استفاده می شود. در ایران در بستنی، چای و شیرینی‌ها مورد استفاده زیادی دارد . گلاب برای اولین بار در ایران قدیم از تقطیر گل رز به دست آمد

گلاب معروفترین نوع عرقیات گلاب است كه از گل سرخ گرفته می‌شود. گفته می‌شود كه حضرت محمد(ص) از عطر این گل استفاده می نمودند و به همین دلیل گل سرخ را با نام گل محمدی نیز می‌شناسند. سطح زیر كشت گل سرخ در میمند به بیش از 800 هكتار می رسد و سالانه حدود 2500تن گل از آن حاصل می‌شود. فصل برداشت گل محمدی در میمند ماه اردیبشهت است كه در این زمان میمند بسیاری از مردم نقاط دیگر برای گردش و دیدار از باغستانهای گل و صنایع عرقیات گیری به میمند می‌آیند. حدود(95%) از گلهای چیده شده از باغهای گل سرخ به مصرف تولید گلاب می رسد و بیشتر این محصولات را در كارخانه های صنعتی به مصرف رسانده می‌شود.

 

بطور كلی حدود 7میلیون لیتر انواع گلاب سالانه در میمند تولید می شود كه از این میزان(40%) به مصرف داخلی و(60%) به خارج ازكشور صادر می شود. امارات عربی متحده ، كویت و سایر كشورهای حاشیه خلیج فارس عمده‌ترین مقصد صادرات گلاب میمند می باشند. گلاب درانواع مختلف كه عبارتند ازگلاب دوآتشه،گلاب ممتاز،گلاب اعلا، گلاب یك‌ویك وگلابهای معمولی دوكیلویی،سه كیلویی و... تولید می‌شود. گلاب دوآتشه از عرق‌كشی دوباره گلاب معمولی حاصل می‌شود كه كیفیت عالی دارد. گلاب ازنظرخواص گرم بوده و براساس طب قدیم دارای خاصیت شفابخشی می‌باشد، گلاب برای تقویت اعصاب و قلب بسیار سودمند است. از گلاب بعنوان معطركننده،انواع شیرینی و حلوا استفاده می شود. همچنین برای خوشبو كردن مجالس وشستشوی اماكن متبركه بكار میرود بطوری كه ازگلاب ناب هرسال در موسم حج برای شستشوی خانه كعبه و ضریح مطهر امامزادگان استفاده می شود و رایحه دل انگیز عطر گل محمدی خوشبو كننده لباسها و سجاده‌ها نیز می باشد. علاوه بر گلاب كه از عصاره گل سرخ تهیه می‌شود، انواع عرقیات دیگر از جمله نسترن، بیدمشك، نعنا، كاسنی، شاتره، بهار نارنج وغیره نیز در میمند تولید می‌شود
گلاب(ROSE WATER) از تقطیر گل محمدی (ROSADAMASCENA) به دست می آید که از نظر عطر در میان سایر گل ها ممتاز است و خواص درمانی فراوانی دارد.
گل محمدی از خانواده ی گل سرخ با گل برگ هایی به رنگ صورتی است. این گل ها در خرداد ماه ظاهر می شوند و در همین ماه است که گلاب گیری انجام می پذیرد. گل محمدی رایحه ی خوشی دارد و گلاب نیز همین رایحه ی خوش را در خود تثبیت می کند.
براساس مدارک جدید، ایرانیان اولین قومی بودند که از «گل سرخ»، اسانس و گلاب را به روش تقطیر به دست آوردند و سپس این فن را به سایر نقاط دنیا انتقال دادند. «ابن سینا» دانشمند بزرگ ایرانی، تحقیقات وسیعی در مورد استخراج اسانس ها به روش تقطیر داشته است.
نام گلاب با فرهنگ سنتی و باورهای مذهبی مردم نیز درآمیخته است. گلاب خاص ایران است و جالب آن که فقط در شهر کاشان به عمل می آید.

پرورش گل محمدی با تاریخ «قمصر» عجین شده است. هر چند امروزه گلاب گیری از «قمصر» به «نیاسر» یکی از بخش های دیگر کاشان گسترش پیدا کرده، ولی گلاب قمصر در نوع خود هم چنان بی رقیب مانده است.
گلاب کاشان در پیشینه ی ادبیات ایران نیز رسوخ کرده و جایگاه ویژه ای داشته است، به طوری که شعرا برای تلطیف اشعار خود از نام گلاب با آمیزه ای از معشوق خود نام می برده اند.
گلاب با آئین های مذهبی همخوانی دیرینه ای دارد. به طور نمونه حدود یک قرن است که گلاب قمصر بر سر و روی دسته های سینه زنی ایام سوگواری اباعبدالله الحسین (ع) پاشیده می شود. هم چنین هر ساله کعبه را پس از پرده برداری با گلاب ایران شستشو می دهند.
کعبه را گفتم که این عطر دل انگیز از کجاست                          هاتفی گفتا که بی شک از گلاب قمصر است
از تقطیر مجدد گلاب، فرآورده ای به دست می آید که به آن « گلاب دو آتشه » می گویند. اگر مجداً گلاب دو آتشه را تقطیر کنند گلاب غلیظی از نظر اسانس به دست می آید که فوق العاده معطر بوده و در حقیقت گلاب ناب و خالص است.
در طب سنتی گلاب به عنوان گرمی شناخته می شد که PH خون را به سمت قلیایی می برد.
در گذشته گلاب در طب سنتی مصارف درمانی بسیاری داشته است. به عنوان مثال دندان درد را با چکاندن چند قطره گلاب روی دندان پوسیده تسکین می بخشیدند. در طب سنتی گلاب به عنوان گرمی شناخته می شد که PH خون را به سمت قلیایی می برد.
اثرات مفید گلاب بر پوست بدن
یکی از مهم ترین کاربردهای گلاب، جهت مواظبت از پوست است. گلاب برای انواع پوست ها به خصوص پوست های خشک و حساس مناسب است. یکی از موارد استفاده ی گلاب جهت پاک کردن پوست می باشد و می توان به جای محصولات شیمیایی پاک کننده، از آن استفاده کرد.

استفاده ی دیگر آن جهت طراوت و تازگی پوست است؛ بدین گونه که پس از هر بار استحمام که منافذ پوست بازتر هستند، گلاب را به پوست صورت بمالید. در این حالت اسانس موجود درگلاب به سرعت جذب پوست می شود که با توجه به اثرات آن در افزایش جریان خون، باعث شادابی پوست می گردد. البته استفاده ی مداوم از این روش می تواند این اثرات مطلوب را ایجاد کند.
گلاب به دلیل داشتن خاصیت ضد عفونی کننده و هیدراته (آبدار) کردن برای پوست سر و مو مفید است.
گلاب حتی برای رفع جوش های بدن نیز موثر است. برای این کار مقداری گلاب را با جوش شیرین مخلوط کنید تا خمیر نرمی به دست آید. سپس این خمیر را مدت یک ساعت یا تمام شب ( موقع خواب ) روی جوش های خود قرار دهید .
گلاب به دلیل داشتن خاصیت ضد عفونی کننده و هیدراته (آبدار) کردن برای پوست سر و مو مفید است. برای این کار، با استفاده از یک قطره چکان، گلاب را روی پوست سر خود بریزید.
سایر خواص درمانی گلاب :
- با توجه به اثرات قابض اسانس رز، گلاب برای زنانی که دچار کاهش میل جنسی هستند مناسب است. استفاده از این خاصیت در قدیم توسط رومیان بسیار متداول بوده است.
- به دلیل داشتن خاصیت ضد عفونی کننده و ضدمیکروبی، برای شست وشوی چشم مناسب است؛ البته گلابی که بدین منظور استفاده می شود، باید عاری از آلودگی ها و به اصطلاح استریل باشد. برای رفع خستگی و درد چشم نیز می توانید مقداری گلاب به پشت پلک های خود بمالید.
با توجه به گران بودن اسانس رز، متأسفانه بسیاری از محصولات آرایشی و بهداشتی، حاوی اسانس مصنوعی رز هستند که خواص اسانس طبیعی را ندارند. همچنین اسانس های طبیعی که از گونه های متفرقه و غیراصلی رز تهیه می شوند نیز ممکن است خواص نام برده را نداشته یا به طور ضعیف دارای این خواص باشند.

- گلاب برای بیماری های گوارشی مانند نفخ، دل به هم خوردگی و اسهال مزمن مفید است.
- گلاب در رفع دردهای روماتیسمی نیز موثر است.
- از بُخور آن می توان برای درمان گلودرد و بیماری های تنفسی استفاده نمود.
- گلاب ، قلب و معده را تقویت می کند، اضطراب را از دل دور می کند.
براى معالجه اشخاص گرمازده، بهترین راه خورانیدن گلاب همراه با مقداری یخ است، به قدرى كه تولید قى نموده و صفرا را خارج نماید.
- گلاب بهترین نوشیدنی برای کسانی است که دچار خونریزی سینه و گلو هستند.
- گلاب ناراحتی سینه را از بین می برد و از ابتلا به بیهوشی جلوگیری می کند.
- نوشیدن گلاب خنک، گرمی درون را از بین مى برد و بدن را تقویت مى كند.
- بوییدن گلاب براى تقویت قلب و رفع بیهوشى و تقویت حواس باطنى مفید است.
- نوشیدن و بوییدن «گلاب» سردرد را برطرف می کند، مخصوصا سردردى كه در اثر استنشاق هواى آلوده یا شنیدن سر و صدا باشد.

منبع : پایگاه اینترنتی گلستان گلاب

 





نوع مطلب : گیاهان دارویی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 30 دی 1390

مقدمه :

قرن بیست و یكم ، قرن بازگشت به طبیعت نام گرفته و اكثر محققین علوم دارویی و پزشكی دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی معتبر دنیا و كارخانجات عظیم داروسازی توجه خود را به بررسی و پژوهش در زمینه شناخت مواد مؤثره، خواص فارماكولوژیك ، كاربرد درمانی و ساخت اشكال دارویی از گیاهان دارویی معطوف نموده اند. در این راستا شناسایی گیاهان دارویی بكار رفته در طب سنتی از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است.

خوشبختانه كشور ایران با داشتن فلور بسیار غنی از گیاهان مختلف كه بخش مهمی از آنها را گیاهان دارویی تشكیل می دهد و نیز سابقه بسیار طولانی كاربرد تجربی آنها توسط دانشمندان بزرگ و صاحب نامی چون رازی ، ابن سینا، بیرونی و جرجانی، از پیشروان استفاده از گیاهان در درمان بوده است و سهم بسیار بالایی در تكامل علوم پزشکی طی قرون و اعصار ایفا نموده است.

به منظور آشنایی بیشتر با گیاهان دارویی در این نوشتار برخی از گیاهان متداول در طب سنتی در فارماكوپه گیاهی ایران معرفی گردیده است.

لازم به ذکر است که در استفاده از گیاهان داروئی همانند سایر رشته های پزشکی ضروری است به پزشک مطلع مراجعه کردو بعد از تشخیص بیماری و تجویز توسط پزشک معالج اقدام به مصرف گیاهان دارویی نمود تا از تداخل اثر با مصرف سایر داروها و یا عوارض احتمالی جلوگیری به عمل آید.

آویشن

- قسمت قابل استفاده : تمام قسمت هایی هوایی ، به خصوص سرشاخه های گلدار

- كاربردهای درمانی : معمولاً به عنوان مطبوع كننده و طعم دهنده، همچنین به عنوان ضد سرفه ، خلط آور، ضد نفخ مورد استفاده قرار می گیرد و با توجه به خواص ضد میكروبی و ضد قارچی به عنوان دهان شویه در فرآورده های دهانی نیز كاربرد دارد.

- روش استعمال : دم كردنی ، بخور

اسطوخودوس

- قسمت قابل استفاده : گل گیاه

- كاربردهای درمانی : معمولاً به عنوان داروی آرام بخش در درمان سردرد ، میگرن ، دردهای گوارشی ناشی از ناراحتی های عصبی مورد استفاده قرار می گیرد.

- روش استعمال : دم كردنی ، بخور، استعمال خارجی به شكل روغن

بابونه

- قسمت قابل استفاده : گل گیاه

- كاربردهای درمانی : بابونه دارای اثرات ضد التهاب ، ضد اسپاسم و ضد نفخ بوده و معمولاً در پیشگیری ودرمان اختلالات گوارشی مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین در درمان التهابات پوستی ، ادرار سوختگی اطفال نیز كاربرد دارد.

- روش استعمال : دم كردن ، بخور ، استعمال خارجی به شكل پماد

بارهنگ

- قسمت قابل استفاده : دانه گیاه

- كاربردهای درمانی : از بارهنگ در درمان یبوست و به عنوان ضد التهاب گوارش استفاده می گردد.

- روش استعمال : دم كردنی ، شربت

بهار نارنج

- قسمت قابل استفاده : گل و گلبرگهای گیاه

- كاربردهای درمانی : آرامبخش ، اشتها آور و معطر كننده در صنایع غذایی و آرایش، بهداشتی

- روش استعمال : دم كردنی ، اسانس، شربت

به لیمو

- قسمت قابل استفاده : برگهای گیاه

- كاربردهای درمانی : درمان سوء هاضمه ، نفخ و سرگیجه و سردردهای عصبی و معطر كننده در صنایع غذایی و بهداشتی

- روش استعمال : دم كردنی ، اسانس، بخور

جعفری

- قسمت قابل استفاده : میوه و برگ گیاه

- كاربردهای درمانی : ضد التهاب ، ضد اسپاسم ، مدر ، خلط آور و معطر كننده در صنایع غذایی

- روش استعمال : دم كردن

ترنجبین

- قسمت قابل استفاده : شیره یا مان ترنجبین

- كاربردهای درمانی : ملین ، پایین آورنده تب ، خلط آور

- روش استعمال : محلول در آب

دارچین

- قسمت قابل استفاده : پوست گیاه

- كاربردهای درمانی : علاوه بر اینكه به عنوان ادویه و معطر كننده در فرآورده های غذایی و دارویی استفاده می گردد از آن در درمان بی اشتهایی ، سو‍ء هاضمه ، نفخ و تهوع استفاده می شود .

- روش استعمال : دم كردنی ، همراه با غذا

زنجبیل

- قسمت قابل استفاده : ریزوم های ضخیم گیاه

- كاربردهای درمانی : جهت درمان تهوع و استفراغ در بیماری حركت و سوء هاضمه ، معطر كننده و اشتها آور

- روش استعمال : دم كردنی ، جوشانده

زالزالك (سرخ و لیك)

- قسمت قابل استفاده : سرشاخه گل دار شامل برگ و گل گیاه

- كاربردهای درمانی : تقویت كننده قلب و مؤثر در فشار خون خفیف تا متوسط

- روش استعمال : دم كردن ، قطره و شربت خوراكی

بومادران

- قسمت قابل استفاده : سرشاخه های گلدار گیاه

- كاربردهای درمانی : ضد التهاب و ضد عفونی كننده مجاری ادراری ، مرطوب كننده پوست

- روش استعمال : دم كردنی ، استعمال خارجی به صورت محلول

انیسون

- قسمت قابل استفاده : میوه گیاه

- كاربردهای درمانی : ضد نفخ ، ضد اسپاسم ، خلط آور و افزایش دهنده شیر

- روش استعمال : دم كردنی ، استعمال خارجی به صورت محلول ، قطره

منبع : دبیرخانه شورای آموزش طب سنتی و مكمل



نوع مطلب : گیاهان دارویی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 30 دی 1390


( کل صفحات : 8 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


پیوند روزانه
پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی



.

Online User


p30web
کد HTML:
کد HTML: