تبلیغات
***طب سنتی یعنی احیای سلامت*** - مطالب هفته چهارم تیر 1389
***طب سنتی یعنی احیای سلامت***
♥♥♥♥سلامتی را با ما تجربه کنین.♥♥♥♥
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


♥♥♥♥این جانب موسی ظروفی با داشتن مدرک رسمی طب سنتی از انجمن طب کل نگر ایران و موسسه حجامت ایران مفتخرم که یه هم نوعان خودم کمک و با راهنمایی خود به آنها سلامتی ببخشم و هدف من از این وبلاگ آشنایی هر چه بیشتر مردم با انواع طب ها و کاربرد های آن،مزاج شناسی،نسخه پیچی و درمان بسیاری از بیماری های ناعلاج خود با طب سنتی می باشد. ♥♥♥♥

مدیر وبلاگ :موسی ظروفی
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
بیشتر کدام یک از موارد زیر می تواند در درمان بیماری شما موثر باشد؟











امروزه ضرب المثل ایرانی "خنده بر هر درد بی درمان دواست " مصداق كاملاً علمی پیدا كرده است.
دانش پزشكی در قرن حاضر به وضوح می داند، اشخاصی كه اصطلاحاً یك لب و هزار خنده گفته می شوند، نسبت به آنان كه به اصطلاح با خودشان نیز قهرند و نسبت به زندگی بد بین و عبوس هستند، بسیار كمتر دچار بیماری های جسمی و روانی می شوند.
به این ترتیب هر عاملی كه شادابی را به انسان هدیه كند، در واقع به سلامتی جسم و روان او كمك كرده است. اما نكته بسیار مهمی كه دانش طب به بشر آموخته است، این مطلب است كه شادابی و افسردگی انسان پیش از آنكه تحت كنترل و اراده او باشد، زیر فرمان تغییرات مواد شیمیایی در سلسله اعصاب مركزی انسان است.
از جمله این مواد شیمیایی " دوپامین " را می توان نام برد که افزایش آن در بدن سبب می شود، انسان بدون اراده دچار ناراحتی گردد و كاهش این ماده نیز سبب شادی غیر ارادی انسان خواهد شد.
به عنوان مثال، عصبانیت و ناراحتی غیر ارادی و بدون علت صبحگاهی، كه حالت شدید آن به عنوان ملانكولی یا همان مالیخولیا ( افسردگی درون زاد صبحگاهی) شناخته می شود، در اثر تغییرات و كم و زیاد شدن همین مواد شیمیایی به وقوع می پیوندد.
از دیگر مواد شیمیایی داخل بدن كه به طور غیر ارادی سبب شادی انسان می شود و به او شعف و نشئه بی نظیر می بخشد ، ماده ای به نام “ كورتیزول " است كه میزان آن در داخل بدن انسان در ساعات سحرگاهی به شدت افزایش می یابد و در صورت بیدار بودن انسان در این ساعات، لذت و شعف سرمست كننده ای به او دست می دهد كه بی شك بر زندگی او در تمام طول روز تأثیر گذار است.
افزایش كورتیزول در ساعات اول صبح و ارتباط آن با سرخوشی صبحگاهی كه امروزه از مسلمات پزشكی است، در واقع توجیه قابل توجهی است بر همه مضامینی كه در فرهنگ و ادب و عرفان پیرامون "اسرار سحر" معرفی می شوند.
در اشعار خواجه شیرین سخن شیراز، حضرت حافظ، موارد بسیاری را می توان یافت که نشان می دهد به سرخوشی و شادابی سحرگاهی و تأثیر آن در زندگی انسان توجه شده است.
هر گنج سعادت كه خدا داد به حافظ
از یمن دعای شب و ورد سحری بود
ضرب المثل ایرانی مشهور كه منسوب به بزرگمهر می باشد، یعنی: "سحر خیز باش تا كامروا باشی" نیز اشاراتی نغز به تأثیر بیداری صبحگاهی بر زندگی شادكامانه و سعادت آمیز دارد.
به این ترتیب واضح است، امر واجب نماز صبح با ارزانی داشتن بیداری صبحگاهی به انسان، تقدیم كننده شادابی به جسم و روان او می باشد و یك نتیجه مهم این شادابی، سلامت جسم و روان خواهد بود .
صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هرچه كردم همه از دولت قرآن كردم




نوع مطلب : طب اسلامی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 24 تیر 1389
از دیدگاه دانش فیزیولوژی ، مغز یک سیستم رایانه ای فوق العاده پیشرفته است و همچون رایانه دارای قسمت های مختلفی می باشد. اگر مغز را دارای اقشار مختلفی بدانیم ، یک قشر آن را قشر حسی تشکیل خواهد داد که هر قسمت ازقشر حسی به عضو معینی از بدن مرتبط است . اگر نحوه ارتباط قشر حسی یا بخش های مختلف را روی نقشه ای پیاده کنیم. آدمکی پدید خواهد آمد که آدمک حسی نامیده می شود.

به طور مثال، اگر هرعضو از آدمک راتحریک کنیم، مغز آدمک حسی همانند مغز انسان واکنش نشان می دهد.

واکنش مغز آدمک حسی نسبت به وضو:

آنچه موجب تعجب و شگفتی دانشمندان نورو فیزیولوژی گردیده این است که اگرعمل وضو همان طورکه ، انسان انجام می هد ، روی آدمک حسی اجراء شود ، آن اعضا بدن آدمی فقط حدود 20 درصد از سطح بدن را شامل می شوند ولی قسمت اعظم قشر حسی تحریک گردیده و واکنش نشان میدهد.

بعبارت دیگر ، می توان از این واکنش معادله زیر با بدست آورد:

مرطوب کردن تمام بدن= مرطوب کردن ( دست و صورت و پاها)

نتایج بدست آمده از این تحقیقات این مطالب را متذکر می گردد که ، وضو وسیله ای برای هوشیاری انسان است و شاید یکی از حکمتهای وجوب وضو برای نمازگزار ، هوشیاری حاصل از آن باشد.




نوع مطلب : طب اسلامی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 24 تیر 1389
پاورقى ها :
۴۶۴- این حدیث در باب قبلى گذشت و در كتاب مكارم ، ص ۲۶ از كتاب (( موالید الصادقین )) ثبت است .
۴۶۵- این حدیث را طبرسى در مكارم ، ص ۲۷ از مجموعه اى متعلق به پدرش به طور مرسل از امام صادق علیه السلام نقل كرده و طبرانى در (( الاوسط )) - به طورى كه در (( مجمع الزوائد، )) ج ۵ / ۲۰ آمده - در دو روایت نقل كرده است .
۴۶۶- این حدیث را طبرانى در (( الكبیر )) - به طورى كه در (( الجامع الصغیر )) آمده است - از عامر بن ربیعه نقل كرده است .
۴۶۷- این حدیث را طبرسى در مكارم ، ص ۲۸. به طور مرسل نقل كرده است .
۴۶۸- این حدیث را ترمذى ، در ص ۱۰ (( الشمائل )) از قول سهل بن سعد نقل كرده است .
۴۶۹- این حدیث را بخارى در ج ۷، ص ۱۰۲ از حدیث عبداللّه بن جعفر و ابن حبان از قول عایشه نقل كرده است ؛ (( (المغنى ) )) .
۴۷۰- این حدیث را ابونعیم - به طورى كه در (( الجامع الصغیر )) آمده است - به سند ضعیف در (( الطب )) از معاویة بن یزید عیسى نقل كرده است .
۴۷۱- این حدیث را برقى در محاسن ، ص ۵۵۷ از موسى بن جفعر علیه السلام و ترمذى و نسائى از حدیث عایشه نقل كرده اند.
۴۷۲- این حدیث را طبرسى در مكارم ، ص ۲۸ مطابق متن نقل كرد، ولى عراقى مى گوید: استفاده پیامبر از هر دو دست را احمد از حدیث عبداللّه بن جعفر نقل كرده مى گوید: آخرین بار كه پیامبر صلى اللّه علیه و اله را دیدم در یك دستش خرما و در دست دیگرش خیار بود؛ از آن مى خورد و از این دندان مى زد و اما داستان پیامبر با گوسفند را در فوائد ابى بكر شافعى به سند ضعیف از قول انس نقل كردیم .
۴۷۳- این حدیث را ابن عدى در (( الكامل )) نقل كرده است ؛ (( (المغنى ) )) .
۴۷۴- این حدیث را طبرسى در مكارم ، ص ۲۹ از حدیث انس نقل كرده است .
۴۷۵- بخارى در ج ۷ / ۱۲۰ از قول عایشه نقل كرده است : پیامبر صلى اللّه علیه و اله از دنیا رفت در حالى كه ما از خرما و آب سیر مى شدیم .
۴۷۶- مكارم ، ص ۳۰، این حدیث را احمد در مسند خود از قول اسماعیل بن ابى خالد به نقل از پدرش ‍ مى گوید: بر مردى وارد شدم ؛ دیدم شیر و خرما را با هم مى خورد و گفت : بیا نزدیك كه پیامبر صلى اللّه علیه و اله اینها را دو پاكیزه نامیده است ؛ (به (( مجمع الزوائد، )) ج ۵ / ۴۰ مراجعه كنید.)
۴۷۷- این حدیث را جایى ندیدم جز این كه ترمذى در (( الشمائل ، )) ص ۱۲ از حدیث جابر نقل كرده است كه پیامبر صلى اللّه علیه و اله به منزل ما آمد، گوسفندى براى آن حضرت كشتیم ، فرمود: (( گویا اینها مى دانستند كه من گوشت را دوست دارم )) و ابن ماجه به شماره ۳۳۰۵ نقل كرده (( بالاترین خوراك مردم دنیا و اهل بهشت گوشت است .))
۴۷۸- این حدیث را مسلم در ج ۶، ص ۱۲۱ آورده است .
۴۷۹- نظیر این حدیث را طبرسى در مكارم ، ص ۳۰ نقل كرده و در ص ۲۰۱ از حدیث على بن حسین علیه السلام به عبارت دیگرى آورده است و در صحیح مسلم ، ج ۶، ۱۲۱ آمده است كه حضرت كدوى حلوایى را دوست مى داشت .
۴۸۰- نظیر این حدیث را برقى در محاسن ، ص ۵۲۱ و در مكارم ، ص ۳۰ با همین عبارت نقل كرده است .
۴۸۱- ترمذى از حدیث انس ، حدیث مرغ بریان را نقل كرده و در كتاب (( الشمائل )) ، ص ۱۲ مى گوید: پیامبر صلى اللّه علیه و اله گوشت (پرنده اى به نام ) هوبره را میل مى كرد و در سنن ج ۸، ص ۲۳ نیز چنین آمده است .
۴۸۲- عراقى گوید: ظاهر حال پیامبر صلى اللّه علیه و اله چنین بوده است ؛ زیرا كه خود فرمود: ((هر كس ‍ دنبال شكار برد در غفلت است .)) این حدیث را ابوداوود و نسائى و ترمذى از قول ابن عباس نقل كرده اند و اما حدیث صفوان بن امیه : ((پیش از من پیامبران خدا همگى شكار مى كردند و به دنبال شكار مى رفتند)) به شدت ضعیف است و در (( مكارم الاخلاق )) طبرسى ، ص ۳۰ مطابق متن آمده است .
۴۸۳- این حدیث را طبرسى در مكارم ، ص ۳۱ با همین عبارت نقل كرده است و در بعضى نسخه ها (( (ینتهسه انتهاسا) )) - یعنى با جلو دندانهایش مى گرفت تا بخورد - آمده است و ترمذى در سنن ، ج ۸، ص ۳۱ از قول ابوهریره نقل كرده است : گوشتى آوردند؛ رانش را به آن حضرت دادند كه دوست مى داشت و او با دندانش از آن جدا مى كرد.
۴۸۴- عراقى گوید: مسلم و بخارى از قول ابوهریره نقل كرده اند كه گفت : جلو پیامبر صلى اللّه علیه و اله كاسه آبگوشتى با گوشت نهادند، ران را میل كرد كه از همه اعضاى گوسفند بیشتر دوست داشت و ابوالشیخ از قول ابن عباس روایت كرده است (( بهترین گوشت نزد پیامبر صلى اللّه علیه و اله شانه بود)) ؛ سند حدیث ضعیف است و از حدیث ابوهریره نقل كرده (( جز شانه گوسفند را دوست نمى داشت )) ؛ و از ابوالشیخ از قول ابن عباس به سند ضعیف آمده است : (( بهترین خورش در نزد پیامبر صلى اللّه علیه و اله سركه بود)) و با همان اسناد نقل مى كند: (( بهترین خرما نزد آن حضرت ، عجوه بود.))
۴۸۵- این حدیث را بخارى در ج ۷، ص ۱۰۴ از قول سعد بن ابى وقاص نقل كرده و نسائى و ابن ماجه و ترمذى آورده اند: (( عجوه از بهشت است و شفابخش زهر است .))
۴۸۶- برقى در محاسن ، ص ۵۰۷ روایاتى درباره كاسنى و در ص ۵۱۳ راجع به خرفه نقل كرده و عراقى مى گوید: ابونعیم از قول ثوبر نقل كرده است : پیامبر صلى اللّه علیه و اله كه در پایش زخمى بود با خرفه معالجه كرد و فرمود: خدا به تو بركت دهد، هر جا مى خواهى سبز شو! كه شفاى هفتاد درد هستى كه كوچكترینش درد سر است .
۴۸۷- این حدیث را ابن عدى و از طریق بیهقى از قول ابن عباس به اسناد ضعیف نقل كرده و نیز بیهقى از روایت مجاهد به طور مرسل روایت كرده است . (( (المغنى ). ))
۴۸۸- این حدیث را طبرسى در مكارم ، ص ۳۱ به طور مرسل نقل كرده است .
۴۸۹- این حدیث را بخارى در ج ۷، ص ۹۶ نقل كرده است . و درباره سوسمار فرمود: (( من نمى خورم و تحریم هم نمى كنم .)) این را ترمذى در ج ۷، ص ۲۸۶ صحیح خود را روایت كرده و اسناد آن را صحیح دانسته است .
۴۹۰- این حدیث را بیهقى در (( الشعب )) از قول جابر چنین نقل كرده است : (( ظرف غذا را بر نمى داشتند تا بلیسد چون آخر غذا با بركت است ، و طبرانى روایت كرده است : (( هر كه انگشتانش را بلیسد در دنیا و آخرت خداوند او را سیر گرداند.)) به (( مجمع الزوائد، )) ج ۶، ص ۲۸ مراجعه كنید.
۴۹۱- این حدیث را بخارى در ج ۷، ص ۱۰۶ نقل كرده است و نظیر آن را ترمذى در ج ۷، ص ۳۰۷ آورده است .
۴۹۲- این حدیث را احمد و بزاز با این عبارت روایت كرده اند: (( هرگاه كسى از شما غذایى خورد، نباید دستش را پاك كند تا انگشتانش را بلیسد - در روایتى (آنها را بلیسد) آمده است - زیرا پیامبر صلى اللّه علیه و اله فرمود: (( چه مى دانى كه در كدام غذایت بركت است )) مسلم در ج ۶، ص ۱۱۳ به نحوى از آنچه گذشت ، نقل كرده است به (( مجمع الزوائد، )) ج ۶، ص ۲۸ مراجعه كنید.
۴۹۳- نظیر این حدیث را ابن سنى در (( عمل الیوم و اللیلة ، )) ص ۱۲۵ و ۱۲۶ نقل كرده است .
۴۹۴- نظیر این حدیث را ابویعل - به طورى كه در (( المغنى )) آمده - از حدیث عبداللّه بن عمر به اسناد ضعیف نقل كرده است .
۴۹۵- این حدیث را مسلم در ج ۶، ص ۱۱۱ از قول انس و ابوداوود، در ج ۲، ص ۳۰۳ چنین آورده : (( در آب خوردن سه مرتبه نفس مى كشید و مى گفت : این طور گواراتر، سالم تر و بهتر است ...)) و ابن سنى در (( الیوم و اللیله )) ص ۱۲۶ نظیر آنچه در متن آمده ، نقل كرده است .
۴۹۶- این حدیث را طبرانى در (( الكبیر )) از قول بهز نقل كرده نام ثبیت بن كثیر كه ضعیف است در سند آن آمده است او از ام سلمه نقل است : پیامبر صلى اللّه علیه و اله وقتى كه روزه دار بود اول آب مى خورد و یك باره نمى نوشید، دو یا سه نوبت مى نوشید. به (( مجمع الزوائد، )) ج ۵ / ۸۰ و (( مواهب قسطلانى ، )) ج ۱ / ۳۲۳ مراجعه كنید.
۴۹۷- این حدیث را مسلم از قول انس ، در ج ۶، ص ۱۱۲ صحیح خود آورده است .
۴۹۸- این حدیث را مسلم در ج ۶، ص ۱۱۳ از قول سهل بن سعد نقل كرده است .
۴۹۹- این حدیث را طبرسى در مكارم ، ص ۳۳ به طور مرسل نقل كرده است .
۵۰۰- این حدیث را مسلم و بخارى از قول ابوسعید چنین نقل كرده : (( از دختران حجله با حیاتر بود.)) و اما غذا نمى خواست یعنى خوراك معینى را نمى طلبید، اگر نه عایشه نقل كرده كه روزى پیامبر فرمود: (( عایشه ! آیا چیزى موجود است ...)) و در حدیث نیامده است كه فرموده باشد: (( اگر از این گوشت براى من مى پختید)) و شاید آن سخن براى بیان حكم باشد و نه براى تمایل به خوردن ، غذا بهتر مى داند؛ (( (المغنى ) )) .
۵۰۱- احمد در مسند خود، ج ۶، ص ۳۶۴ حدیثى به این مضمون نقل كرده است .




نوع مطلب : طب اسلامی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 24 تیر 1389
با توجه به اینكه عامل مهم بسیاری از امراض عدم نظافت دندان با مسواك و خلال است مقررات اسلام در این قسمت ، بسیار جالب توجه است .
پیامبر اكرم (ص ) مى فرماید:
ان الاسنان و هى جوهرة صافیة یتلوث بصحبة مضغ الطعام فیغیربها رائحة الفم و یتولد منها الفساد فى الدماغ . فاذا استاك زال عنها الفساد و عادت الى اصلها.(87)
دندانها كه صاف و زیبایند واسطه جویدن غذا كثیف و آلوده مى شوند و كم كم بوى دهان تغییر مى یابد و ایجاد فساد در قواى دماغیه مى نماید. وقتى كه انسان مسواك نماید فساد از بین مى رود، و دندان دو مرتبه تمیز و پاكیزه مى گردد.
و نیز مى فرماید:
تخللوا فانها من النظافة ، و النظافة من الایمان ، و الایمان مع صاحبه فى الجنة (88)
دندانهاى خود را خلال كنید، زیرا خلال كردن جزء نظافت است و نظافت از ایمان است و شخص با ایمان داخل بهشت مى شود.
(خلال ، چوب باریكى است ، كه به وسیله آن ذرات غذا را از لابلاى دندانها بیرون مى كنند) امام حسین (ع ) چنین میفرمود:
كان امیرالمومنین یامرنا. اذا تخللنا ان لا نشرب الماء حتى نمضمض ثلاثا(89)
پدر ما بما دستور مى داد بعد از خلال دندان ها، سه مرتبه آب را در دهان بگردانیم و بریزیم (مضمضه كنیم ) سپس آب بیاشامیم .
اسلام تا به این اندازه در بهداشت و نظافت دقت نموده كه دستور مى دهد نباید ریزه هایى كه در لابلاى دندانها مانده به همراه آب خورده شود، چون آنها در اثر ماندن در محیط گرم و مرطوب دهان ممكن است تواءم با میكروبهایى شده باشند و به وسیله آشامیدن آب ، داخل جهاز هاضمه گردند و موجب بیمارى شوند.
پیامبر گرامى اسلام براى وادار كردن همه مردم به نظافت دندان و دهان مى فرمودند:
ان من حق الضیف ان یعدله خلالا(90)
یكى از حقوق كه مهمان به گردن میزبان دارد اینست كه میزبان براى او چوب خلال را در وقت غذا خوردن آماده كند.
توجه اسلام به جزئیات بهداشتى تا این حد بوده كه به ما اجازه نداده با هر چیز یا با هر چوبى خلال كنیم . در یك روایت آمده كه خلال كردن با هر چیزى موجب فقر است .(91)
بعضى بمحض اینكه غذا خوردند از هر سیخ و خاشاكى كه كنار دستشان باشد استفاده مى كنند حتى گاهى دیده مى شود براى این كار از نوك سوزن هم مدد مى گیرند. اسلام به چنین مردمان غیر منظمى مى گوید این كار شما سبب فقر است .
امام هشتم (ع ) در روایت دیگر مى گوید:
لا تخللو بعود الرمان و لا بقضیب الریحان فانهما یحركان عرق الجذام (92)
با چوب درخت انار و شاخه هاى ریحان خلال نكنید زیرا این هر دو سبب تحریك رگ جذام اند.
ارتباط خلال نمودن با این چوبها و بیمارى جذام با پیشرفت بیشتر علم در زمانهاى آینده روشن خواهد شد. پیشوایان بزرگ اسلام در مورد مسواك ، بیش از خلال اهمیت داده اند پیامبر مى فرمودند:
لو لا ان اشق على امتى لامرتهم بالسواك مع كل صلوة (93)
اگر براى مردم دشوار نبود در هر نماز، مسواك كردن را واجب میكردم و نیز آنحضرت فرمودند:
ركعتین بسواك احب الى الله عزوجل من سبعین ركعة بغیر سواك (94)
دو ركعت نماز كه بعد از شستن و مسواك نمودن دندان خوانده شود از هفتاد ركعت بدون مسواك بهتر است .
و امام صادق (ع ) مى فرماید:
((فى السواك اثنتى عشرة خصلة ، هو من السنة و مطهرة للفم و مجلاة للبصر و یرضى الرحمن . و یبض الاسنان و یذهب بالحفر. و یشد اللثة و یشتهى الطعام و یذهب بالبلغم و یزید فى الحفظ و یضاعف الحسنات و تفرح به الملائكه ))(95)
براى مسواك كردن نمودن دوازده فایده است : 1 - مسواك كردن پیروى از سنت پیامبر است . 2 - دهان را پاك مى نماید. 3 - سبب ازدیاد نور چشم است . 4 - باعث خشنودى خدا است . 5 - باعث سفید و زیبایى دندان است . 6 - از كرم خوردگى دندان جلوگیرى مى كند. 7 - لثه را محكم مى سازد. 8 - اشتها را زیاد مى نماید. 9 - بلغم را از بین مى برد. 10 - حافظه را تقویت مى نماید. 11 - حسنات انسان را در پیشگاه خدا زیاد مى كند. 12 - فرشتگان نیز
خرسند مى شوند.(96)

چنانكه قبلا اشاره نمودیم شاید منشاء هشتاد درصد بیماریهاى لثه و دندان ، مسواك نكردن و شستشو ندادن دندان است . به این حقیقت مسلم ، نبى گرامى اسلام (ص ) اشاره فرموده است :
((من استعمل الخضبتین امن من عذاب الكلبتین ))(97)
هر كس خلال و مسواك نماید از ناراحتى كشیدن دندان (گار انبر پزشك ) در امان خواهد ماند.
چگونه مسواك كنیم ؟
بعضى خیال مى كنند مسواك را مى بایست بطور افقى روى دندانها كشید در صورتى كه كاملا بر خلاف است .
((مسواك را از جانب گوشت دندان بطرف تاج آن ببرید یعنى : جهت و امتداد كشیدن مسواك در دندانهاى زیرین از پائین به بالا و در دندانهاى زبرین از بالا به پائین خواهد بود عكس این حركت خطرناك است چه خورده هاى غذا در این دندانها مى ماند و سبب عفونت مى شود. مسواك را باید چند باز از جلو دندانها به عقب و عكس از عقب دهان به جلو كشید به طوریكه تمام دندانها مسواك كشیده شود و آن سطحى كه به سوى دهان است نیز باید مسواك كشید.))(98)
((استاكوا عرضا و لا تستاكوا طولا))(99)
دندآنهارا از طرف عرض (عمودى ) مسواك نمائید به از جهت طول (افقى ).
چوب مسواك
مسواك باید نرم و خوشبو و ضمنا با استقامت و با دوام باشد. در كشورهاى متمدن ، انواع و اقسام ساخته شده و در همه جا دیده مى شود.
اسلام در مورد چوب مسواك بهترین مسواكها را معرفى مى كند. یعنى مسواكى كه كاملا طبیعى است و مزایاى یك مسواك خوب را در بر دارد.
عن الرضا(ع ):
ان اجود ما استكت به لیف الا راك فانه یجلو الاسنان و یطیب النكهة و یشد اللثة و یسمنها. و هو نافع من الحفر اذا كان باعتدال (100)
امام هشتم (ع ) مى فرماید:
بهترین چوبهاى مسواك چوب درخت اراك (101) است ، زیرا این چوب دندانها را جلا مى دهد و دهان را خوشبو مى كند و لثه ها را محكم كرده و نیز از كرم خوردگى جلوگیرى مى نماید. و این فوائد در صورتى است كه مسواك كردن با اعتدال و میانه روى همراه باشد.
زیاد هم مسواك نكنیم !
همانطوریكه در هر كار باید اعتدال را مراعات كنیم درباره مسواك كردن نیز باید از این قاعده و دستور پیروى نمائیم . زیاده روى در مسواك و دائما مزاحم لثه و دندان شدن ، كار صحیحى نیست .
عن الرضا(ع ):
((الاكثار منه یرق الاسنان ، و یزعزعها و یضعف اصولها.))(102)
امام هشتم مى فرمود: زیاده روى در مسواك كردن باعث صدمه میناى دندان و سست شدن ریشه هاى آن است .
شیرینى ها و فساد دندان
خوردن چیزهاى چسبنده و شیرین ، دشمنى فوق العاده با میناى دندان دارد زیرا دندان داراى حفره ها و به اصطلاح دست اندازهایى است ، و ماندن شیرینى در آن حفره ها سبب پوسیدگى دندان مى شود ولى از آنجا كه نمى توان شیرینى را ترك گفت زیرا مواد قندى یكى از مواد لازم براى بدن ما است باید تدبیرى به كار برد تا هم از شیرینى استفاده نمائیم و هم دندان فاسد نشود.
براى نجات از فساد كه از ناحیه خوردن شیرینى به وجود مى آید امام هشتم دستورى فرموده اند كه در ذیل مى خوانید.
آن حضرت در رساله المذهبه مى فرماید:
((من اراد ان لا یفسد اسنانه فلا یاكال حلوا الا بعد كسرة خبز))(103)
هر كسى مایل است دندانهایش سالم بماند شیرینى را بعد از خوردن مقدارى نان صرف كند. زیرا نان در دهان خمیر مى شود. و این خمیر گودالها و حفره هاى مینا را پر مى كند و به این صورت شیرینى هیچ گونه تاءثیر سوئى بر روى دندان نخواهد گذاشت .
یكى از هوسهاى مضرى كه زیان فوق العاده به سلامت و استحكام دندان وارد مى سازد هوس خوردن شیرینى است كه راه را بر روى بیماریهاى دندان مى گشاید. جنون مصرف امروز در كشورهاى متمدن جهان زیاد شده است و یكى از علل عمده امراض دندان است .
در آمریكا شربتهاى شیرین و قندى به نامهاى مختلف چون اقیانوسها جریان دارد و هر روز آشامیده مى شود و قبل از اینكه این گونه شربتهاى قندى وارد معده شود شیرینى آن بر روى میناى دندان مى ماند و رفته رفته دندان را فاسد مى كند. جویدن آدامس هم علاوه بر اینكه هم خطر براى سلامتى دندان در بر دارد براى معده مضر است و هر كسى باید حتى الامكان تا مى تواند از مصر این مواد زیان بخش براى حفظ سلامت ، خود دارى نماید.
اگر شما از شیرینى میوه ها و آب میوه ها كه بروى دندان شما مى ماند مى ترسید و به این وسیله از نوشیدن آب میوه و لیمو ترش خود دارى مى كنید مى توانید براى بر طرف كردن اثر آب میوه از روى میناى دندانها پس از مصرف آن دهان را با آب ساده بشوئید))(104)
آنچه در این باره از امام رضا(ع ) نوشتیم ، جویدن كمى نان قبل از خوردن شیرینى بود و آنچه دكتر ((هاوزر)) دستور میدهد، شستن دندان با آب بعد از خوردن شیرینى است البته بین این دو دستور فرق بسیار است ، زیرا بعد از خوردن شیرینى و نفوذ آنها در حفرهاى دندان ، آب خالص مشكل است بتواند آنها را كاملا زایل سازد، و جلو نفوذ شیرینى ها را بگیرد در صورتیكه اگر خمیر نان ، روى حفره ها را قبل از خوردن شیرینى بگیرد، شیرینى ها هیچگونه اثر سوئى روى دندان نخواهد گذاشت .




نوع مطلب : طب اسلامی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 24 تیر 1389
پیامبر صلى اللّه علیه و اله هر غذایى را كه فراهم بود میل مى كرد. بهترین غذا آن بود كه دستهاى زیاد به طرف آن دراز شود. و چون سفره گسترده مى شد، مى گفت : (( ((بسم اللّه الرحمن الرحیم ؛ اللهم اجعلها نعمة مشكورة تصل بها نعمة الجنة .)) )) بیشتر اوقات كه براى غذاى خوردن مى نشست دو زانو و دو پایش را جمع مى كرد همان طورى كه نمازگزار مى نشیند، جز این كه زالو روى زانو و یا روى (یك پهلو) مى نشست و مى گفت : همانا من بنده ام و همچون بنده مى نشینم و چون بنده غذا مى خورم .(۴۶۴)

غذاى داغ نمى خورد و مى گفت : غذاى داغ بى بركت است و خداوند آتش ‍ را غذاى ما قرار نداده است ، غذا را سرد كنید.(۴۶۵)

و از آنچه در دسترس داشت میل مى كرد و با سه انگشتش غذا مى خورد و گاهى از انگشت چهارم كمك مى گرفت و هیچ وقت با دو انگشت غذا نمى خورد و مى فرمود: با دو انگشت خوردن كار شیاطین است .(۴۶۶)

عثمان بن عفان پالوده اى براى آن حضرت آورد، مقدارى میل فرمود، گفت : بنده خدا این چیست ؟ عرض كرد: پدر و مادرم فدایت ، این روغن و عسل را در دیگ سنگى مى ریزیم و آن را روى آتش قرار مى دهیم و مى جوشانیم و بعد مغز گندم آسیا شده را روى روغن و عسل مى ریزیم و به هم مى زنیم تا بپزد، سرانجام این طور مى شود كه ملاحظه مى فرمایید. پیامبر صلى اللّه علیه و اله فرمود: این خوراك خوشمزه اى است .(۴۶۷)

پیامبر صلى اللّه علیه و اله نان جو سبوس نگرفته میل مى كرد (۴۶۸) و خیار را با خرما و نمك مى خورد (۴۶۹) و بهترین میوه ها در نظر آن حضرت خرماى تازه و خربزه و انگور بود.(۴۷۰)

و خربزه با نان و شكر میل مى فرمود و بسا آن را با خرما مى خورد (۴۷۱) و از هر دو دستش كمك مى گرفت ، روزى خرمایى را كه در طرف راستش بود مى خورد و دانه ها را از طرف چپ جمع آورى مى كرد. گوسفندى از كنارش ‍ گذشت ، پیامبر صلى اللّه علیه و اله دانه هاى خرما را به او اشاره كرد، گوسفند شروع كرد به خوردن دانه هاى دست چپ . آن حضرت ، در همان حال با دست راستش خرما مى خورد تا فارغ شد و گوسفند به راه خود مى رفت .(۴۷۲) و چه بسیار انگور را با خوشه مى خورد، (۴۷۳) در حالى كه آب انگور مثل رشته مروارید روى محاسنش دیده مى شد، (۴۷۴) یعنى آبى كه مى چكید. و بیشتر خوراكش آب و خرما بود، (۴۷۵) و شیر و خرما را با هم مخلوط مى كرد و آنها را دو پاكیزه مى نامید. (۴۷۶) بهترین خوراك در نزد آن حضرت گوشت بود و مى فرمود: گوشت بر شنوایى مى افزاید و در دنیا و آخرت بالاترین خوراك است و اگر از پروردگارم بخواهم تا هر روز بر من گوشت بخوراند، اجابت مى فرماید. (۴۷۷) و آبگوشت را با گوشت و كدو میل مى كرد (۴۷۸) و كدو را دوست مى داشت و مى فرمود: بوته كدو، درخت برادرم یونس ‍ است . (۴۷۹) عایشه مى گوید: پیامبر صلى اللّه علیه و اله همواره مى فرمود: عایشه ! هرگاه خواستى غذایى بپزى كدوى حلوایى بیشتر بریز؛ زیرا دل غمگین را شاد مى سازد. (۴۸۰) آن حضرت گوشت پرنده شكارى را میل مى كرد، (۴۸۱) وى خود به دنبال آن نمى رفت و شكار نمى كرد و دوست داشت برایش شكار كنند و بیاورند تا او میل كند، (۴۸۲) چون گوشت تناول مى كرد سرش را به سوى آن خم نمى كرد بلكه گوشت را به سمت دهانش مى برد و آنگاه با دندانهاى مباركش به شدت آن را جدا مى ساخت .(۴۸۳) نان و روغن میل مى كرد و از گوسفند، ذراع و شانه اش و از غذاى دیگ ، كدوى حلوایى و از خورش ، سركه و از خرما، (نوعى از خرما به نام ) عجوه را دوست مى داشت . (۴۸۴) و درباره عجوه دعا فرمود كه با بركت گردد و فرمود: عجوه از بهشت است و شفابخش از زهر و جادو است (۴۸۵) و از سبزیجات ، كاسنى و باذروج (گیاهى معطر) و گیاهى به نام خرفه را دوست مى داشت (۴۸۶) و از گوسفند هفت عضو را میل نمى كرد: آلت تناسلى بیضه ها، مثانه ، كیسه صفرا، غده ها، فرج و خون و اینها را دوست نداشت (۴۸۷) و سیر و پیاز و تره نمى خورد (۴۸۸) و هرگز از غذایى نكوهش ‍ مى كرد.

اگر خوشش مى آمد، میل مى كرد وگرنه میل نمى فرمود، و اگر خود نمى خواست به دیگرى بدگویى نمى فرمود (۴۸۹) و ظرف غذا را مى لیسید و مى گفت : پایان غذا پر بركت تر است (۴۹۰) و به قدرى انگشتانش را پس از غذا مى لیسید كه قرمز مى شد (۴۹۱) و تا انگشتانش را یكى یكى نمى لیسید آنها را با حوله پاك نمى كرد. و مى گفت : خورنده غذا نمى داند كه در كدام غذا بركت است (۴۹۲) و چون فارغ مى شد، مى گفت : (( ((اللهم لك الحمد اطعمت و اشبعث و سقیت و اءرویت ، لك الحمد غیر مكفور و لا مودع و لا مستغنى عنه )) (( (۴۹۳) و چون بخصوص نان و گوشت میل مى كرد، دستهایش را خوب مى شست و آنگاه زیادى آب را به صورتش ‍ مى كشید (۴۹۴) و در سه نوبت آب را مى نوشید، و در آن سه نوبت سه (( بسم اللّه )) و در آخر آنها سه (( الحمدللّه )) مى فرمود (۴۹۵) و آب را به نوعى مى مكید و سر نمى كشید و چه بسیار كه یك نفس مى نوشید تا فارغ مى شد ولى داخل ظرف نفس نمى كشید، بلكه دهانش را به سویى مى گرداند.(۴۹۶) و باقیمانده آب را به كسى كه طرف راستش بود مى داد؛(۴۹۷) هر چند كه شخص سمت چپش ‍ مهمتر بود و به آن كه طرف راستش بود، مى فرمود: سنت بر این است كه به تو بدهم ، اگر تو خواستى به ایشان ایثار مى كنى .(۴۹۸) ظرفى خدمتش آوردند كه عسل و شیر داشت نخواست كه بنوشد و فرمود: دو نوشیدنى در یك جا و دو خورش در یك ظرف است و بعد گفت : ((من حرامش نمى دانم ولى افتخار به فزونیهاى دنیوى و حساب فرداى قیامت را نمى پسندم و تواضع را دوست دارم ؛ زیرا هر كه براى خدا تواضع كند خداوند او را بلند گرداند.))(۴۹۹)

در خانه خودش از دختر بالغ با حیاتر بود. از اهل خانه غذا نمى خواست و اظهار تمایل هم نمى كرد. اگر غذا مى آوردند، مى خورد و آنچه مى دادند قبول مى كرد و هر نوشیدنى كه بود مى نوشید (۵۰۰) و چه بسا خود بلند مى شد و خوردنى و یا نوشیدنى اش را مى گرفت .(۵۰۱)







نوع مطلب : طب اسلامی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 24 تیر 1389


( کل صفحات : 15 )    ...   4   5   6   7   8   9   10   ...   


پیوند روزانه
پیوندها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی



.

Online User


p30web
کد HTML:
کد HTML: